Bruchhauser Steine, Rotsformatie in Sauerland, Duitsland.

De Bruchhauser Steine is een groep van vier porfierrotsen op de Istenberg: Bornstein (92 m hoog), Ravenstein (72 m), Goldstein (60 m) en Feldstein (45 m). De Feldstein, met een 9 m hoog houten kruis, is de enige die beklommen mag worden, via de Thomas-Neiss-Steige. De rotsen steken uit zachte Devonische leisteen die erodeerde en deze vulkanische resten achterliet.

Tussen de vier hoofdrotsen lag de Wallburg Bruchhauser Steine, een omwalde hoogteburcht die de rotsen omsloot; in de bewaarde wallen zijn paalgaten van vroegere houten palissaden gevonden. De vondsten dateren het terrein van 8 tot minstens 11 hectare in de vroege en midden-ijzertijd, 6e/5e tot 3e eeuw v.Chr., met een kleine neolithische bijl als oudste voorwerp; in de vroege en hoge middeleeuwen werd het opnieuw bezocht. De functie is onduidelijk, met gebruik als prehistorische vluchtburcht of cultusplaats als mogelijkheden.

De naam Bornstein komt van het Middelnederduitse borne, bron, naar een natuurlijke waterplas op de top; Ravenstein gaat waarschijnlijk terug op Rabenstein, steen van de raven. De vier rotsen zijn verbonden door paden die Wald- und Forstpfad, Archäologischer Pfad en Geologischer Pfad heten en samen een rondwandeling vormen. De archeoastronoom Burkard Steinrücken vermoedt dat de rotsen dienden voor kalenderpeilingen van zonnewendes en maanstanden.

Een gemarkeerd wandelpad van ongeveer drie kilometer loopt vanuit een informatiecentrum bij de parkeerplaats door het gebied met een hoogteverschil. Stevige wandelschoenen worden aanbevolen vanwege het rotsachtige terrein en de ongelijke oppervlakken langs het pad.

De Bornstein, met circa 92 m de hoogste van de vier rotsen, is een geliefde broedplaats van slechtvalken; sinds 1989 is het klimmen op alle rotsen verboden om de natuur te beschermen. Alleen de Feldstein mag gedeeltelijk beklommen worden, via de beveiligde Thomas-Neiss-Steige.