Burg Blankenburg, Middeleeuws kasteel in Wolfshagen, Duitsland

Burg Blankenburg is de ruïne van een laaglandkasteel op een eiland in de Haussee, omgeven door een gracht van 6 tot 9 m breed. De 24 m hoge bergfried, Fangelturm genoemd, heeft een vierkante onderbouw van 11 m in veldsteen en een ronde bakstenen opbouw; delen van de kasteelmuur resteren.

Rond 1250 liet de familie von Raben deze laaglandburcht bouwen op een eiland in de Haussee. Vanaf 1392 hielden de heren van Blankenburg haar als leen van de markgraven van Brandenburg. In 1456 veroverde keurvorst Frederik II de burcht nadat de Blankenburgs door vetes en roofridderij in ongenade waren gevallen; alleen door voorspraak kregen zij het leen terug, op voorwaarde dat zij Brandenburg altijd trouw bleven. De Dertigjarige Oorlog liet het bouwwerk als ruïne achter.

De naam komt van de heren van Blankenburg, die het kasteel sinds 1392 als leen van de markgraven van Brandenburg hielden. In 1456 liet keurvorst Frederik II het na vetes en roverij door roofridders veroveren; de familie kreeg het leen pas terug door eeuwige trouw aan Brandenburg te beloven. De bergfried heet Fangelturm, "vangtoren".

De Burg Blankenburg staat op een eiland in de Haussee en wordt omringd door een 6 tot 9 m brede gracht die weer het hele jaar water voert. Hij ligt aan de B198 in Wolfshagen, op de grens tussen Brandenburg en Mecklenburg-Voor-Pommeren. De ruïne is zonder gids te bezoeken; de bergfried en delen van de muur zijn bewaard.

De bergfried heet Fangelturm, „vangtoren”, een naam die herinnert aan het gebruik als gevangenis. Hij is 24 m hoog: een vierkante onderbouw van 11 m uit veldkeien met daarboven een rond bakstenen deel. De 6 tot 9 m brede gracht werd recent uitgediept zodat er weer het hele jaar water in staat.