Martinskirche, Gotische kerk in Kirchheim unter Teck, Duitsland.

De Martinskirche is een gotische hallekerk waarvan het schip door stenen kolommen in drie beuken is verdeeld en met houten plafonds is bedekt. Het oostwaarts gerichte koor heeft een netgewelf waarvan de sluitstenen Sint-Maarten, een Christusgezicht, het wapen van Kirchheim en vier oude Württembergse schildfiguren tonen. De preekstoel aan de noordelijke koorboog, na de brand van 1690 gemaakt door Hans Jakob en Hans Jörg Knöpfle uit Stuttgart, heeft een vijfzijdige kuip van gips met reliëfs van de evangelisten en de Hemelvaart.

Een houten kerk gewijd aan Sint-Maarten zou hier al in de 7e eeuw hebben gestaan; de kerk wordt voor het eerst vermeld in 960. Rond 1220 breidden de Zähringen haar uit tot een drieschepige Romaanse basiliek. Midden 15e eeuw werd ze verbouwd tot een gotische hallekerk met gemetselde arcaden en houten plafonds, en na een brand in 1690 kreeg ze een nieuwe inrichting.

De kerk is gewijd aan Sint-Maarten, die al vereerd werd in de houten kerk van de 7e eeuw. De sluitstenen van het gewelf van het gotische koor tonen de kerkpatroon, een Christusgezicht, het wapen van Kirchheim en de vier oude Württembergse schildfiguren: de ruiten van Teck, hertshoorns, de rijksbanier en de vissen van Mömpelgard.

Het interieur wordt het beste verkend door langzaam door de zijbeuken te lopen en naar boven te kijken om details in de gewelven en sluitstenen op te merken. De indeling van de kerk leidt bezoekers natuurlijk naar het altaargebied, waar de meeste kunstwerken zijn geconcentreerd.

De kansel bij de noordelijke koorboog dateert van na de brand van 1690 en wordt tot de protestantse barok gerekend. Hans Jakob en Hans Jörg Knöpfle uit Stuttgart bouwden hem: de vijfzijdige kuip rust op een gedraaide zuil, en de buitenzijden en de trapbalustrade dragen reliëfs van de evangelisten en de Hemelvaart. De kuip is grotendeels van gips, het deksel en de figuren van profeten, Mozes en Johannes de Doper zijn van hout.