Synagoge van Weisenau, Achttiende-eeuwse synagoge in district Weisenau, Mainz, Duitsland.

De synagoge van Weisenau is een klein, eenlaags gebouw met een zadeldak van pannen, gebouwd in 1737/38 op de fundamenten van een ouder profaan bouwwerk. Ze staat direct op een steile helling aan de Wormser Straße, waar een bron uit de rots komt. Vanaf de straat is slechts een deel van het pannendak zichtbaar; het gebouw bereikt men via een smalle doorgang die met een houten deur is afgesloten.

De in 1737/38 op de fundamenten van een ouder profaan gebouw opgetrokken synagoge werd gefinancierd met een lening van 3400 gulden die Anselm Franz Freiherr von Ingelheim aan de joodse gemeenschap verstrekte. Bij het beleg van Mainz in 1793 beschadigd, kreeg ze pas in 1818 een nieuw dak. Tijdens de pogrom van november 1938 werd ze geplunderd en van binnen verwoest, maar niet in brand gestoken uit vrees dat het vuur zou overslaan naar de dicht opeen staande buurhuizen.

De naam herinnert aan het dorp Weisenau, dat bij de bouw buiten de muren van Mainz lag. Een huwelijk dat hier in 1938 werd gesloten, was een van de laatste godsdienstige handelingen voor de novemberpogrom, waarbij het interieur werd geplunderd en verwoest. Sinds 27 mei 1996, tweede pinksterdag, brandt het Ner Tamid weer, aangestoken door rabbijn Leo Trepp precies 900 jaar na Gezerot Tatnu van 1096, waarbij meer dan 500 Joden van Mainz omkwamen. Stolpersteine in nabije straten herdenken gedeporteerde gemeenteleden.

Het gebouw is alleen bereikbaar via een smalle doorgang aan de Wormser Straße, afgesloten met een houten deur; vanaf de straat is slechts een deel van het pannendak zichtbaar. De synagoge staat direct aan de steile helling waar een bron uit de rots komt; de op het terrein gevonden mikwe werd door deze bron gevoed.

Op het terrein is een mikwe gevonden die werd gevoed door de bron die hier uit de rots komt. Diezelfde bron verklaart de ligging van het gebouw tegen de helling, en het rituele bad verbindt het water met de religieuze praktijk van de gemeenschap.