Raffenburg, Middeleeuwse kasteelruïne in Hohenlimburg, Duitsland.

De Raffenburg is een kasteelruïne op de 240 meter hoge Raffenberg, een beboste heuvel in het natuurreservaat Raffenberg ten westen van Hohenlimburg. De ovale omwalling meet ongeveer 60 bij 80 meter, met een ringmuur van 120 centimeter en een gracht. In het midden van de binnenplaats stond de bergfried, met een binnendiameter van 3,5 meter en muren van 2,6 meter; er waren ook twee zalen met kelder, stallen en een cisterne. De hoofdingang lag in het oosten.

Deze versterking werd in het midden van de 13e eeuw gebouwd als militair bolwerk en speelde een belangrijke rol in regionale machtsverhoudingen. Ze viel in 1288 in handen van graaf Eberhards leger na een belegering die eindigde door watertekort.

De naam Raffenburg komt waarschijnlijk van de Raffenberg, de heuvel waarop de ruïne ligt. Een plaatselijke legende vertelt over de roofridder Humbert, die zich overgaf op voorwaarde dat zijn vrouw mocht meenemen wat zij in drie keer kon dragen; zij droeg eerst haar man naar buiten, toen haar zoon en ten slotte zo veel goud dat zij aan de voet van de heuvel instortte.

U kunt de ruïnes bereiken vanaf de voormalige parkeerplaats Märchenwald via een steil bospad met informatiebordes. Het pad is steil en vereist stevige wandelschoenen en zeker voetwerk, vooral wanneer het terrein nat is.

Ongeveer tien meter ten oosten van het kasteelterrein staat in het dichte struikgewas een zandstenen gedenkteken uit 1837, in 1983 gerestaureerd, voor Emil Friedrich I van Bentheim-Tecklenburg (1765–1835). De inscripties bevatten onder meer de woorden „Geliebt, beweint, im stillen Frieden” en een verwijzing naar Johannes 14:16-19.