Burg Volmarstein, Middeleeuwse kasteelruïne in Volmarstein, Duitsland.

Burg Volmarstein is een ruïne op een bergrug ongeveer 100 m boven de Ruhr, met een langwerpige plattegrond aangepast aan de vorm van de top. Van de kernburcht zijn drie torens deels bewaard, met aan beide uiteinden een voorburcht. De hoofdtoren is een hoge cilinder van ruwe lichtbruine steen met een platte top en kleine donkere openingen, gestut door een gemetselde steun tegen de gespleten zijde; een gebogen muur met metalen leuning vormt een lager terras.

Het kasteel werd rond 1100 door aartsbisschop Friedrich I van Keulen gebouwd als versterking en werd later het centrum van regionale machtsdynamica. Onder graaf Engelbert II leed het in 1324 zware verwoesting op die het uiteindelijk tot ruïne maakte.

De naam van de burcht komt van het adellijke geslacht Van Volmestein, dat in 1134 met Heinrich I voor het eerst in oorkonden verschijnt; de nederzetting onder de muren heette al vanaf 1307 "stad". Drie stenen gedenkplaten op de half bewaarde toren noemen de bouw van 1100, het beleg en de verwoesting van 1324 en graaf Siegfried von der Recke-Volmarstein, gesneuveld bij St. Privat op 18 augustus 1870.

U kunt de ruïne bereiken via gemarkeerde paden vanuit het dorpscentrum; parkeerplaatsen liggen bij de Hauptstrasse of bij station Volmarstein Dorfplatz. De beklimming van de torens is op de meeste dagen mogelijk, hoewel weersomstandigheden de toegang kunnen beïnvloeden.

Na een grote brand in 1754 verzamelden dorpelingen stenen uit de kasteelruïnes en hergebruikten ze voor het bouwen van nieuwe huizen in de nederzetting. Dit praktische hergebruik verbond de ruïnes met de bouwgeschiedenis van het dorp.