Luftbrückendenkmal, Gedenkteken in Tempelhof-Schöneberg, Duitsland

Het luchtbrugmonument aan de Platz der Luftbrücke in Berlijn is een sculptuur van grijs geschilderd gewapend beton naar een ontwerp van Eduard Ludwig. Drie ribben, ook wel klauwen genoemd, steken uit een vorm die de aanzet van een brugboog toont; het geheel staat op een halfrond basement van beton en travertijn van ongeveer 42 cm hoog, met daarboven een bronzen band van ongeveer 32 cm met de inscriptie „Sie gaben ihr Leben für die Freiheit Berlins im Dienste der Luftbrücke 1948/1949” en daaronder de rangen en namen van de slachtoffers van vlieg- en laadongevallen.

Eduard Ludwig ontwierp het monument ter herinnering aan de luchtbrug van 1948 tot 1949, toen geallieerde vliegtuigen West-Berlijn bevoorraadden tijdens de Sovjet-blokkade. De onthulling vond plaats in juli 1951, twee jaar na het einde van de transportoperatie.

Berlijners noemden het monument al snel de Hungerharke, omdat de drie ribben aan een landbouwhark doen denken. De naam verwijst naar de blokkade van 1948-1949, toen geallieerde vliegtuigen West-Berlijn bevoorraadden. De drie ribben staan voor de luchtcorridors tussen de luchthavens Gatow, Tempelhof en Tegel en de westelijke bezettingszones.

Het monument staat op het plein voor de voormalige luchthaven Tempelhof, bereikbaar vanaf metrostation Platz der Luftbrücke. De drie tanden wijzen naar het westen, in de richting van de luchtcorridors. Het is een beschermd cultuurmonument.

Het exemplaar in Frankfurt werd betaald door de Luftbruecke Chapter of the Airlift Tanker Association, die er 940.000 mark voor inzamelde en het op 26 juni 1985 plaatste; dat in Celle, op initiatief van raadslid Karl Duffner, is een kleinere replica van 13,5 ton en 6,5 meter hoog, onthuld op 24 juni 1988. Duffner stierf in december 1987, een half jaar voordat zijn idee klaar was.