Arnsburg Abbey, Cisterciënzer kloosterruïnes in Lich, Duitsland

Arnsburg Abbey is een voormalig cisterciënzerklooster waarvan de dakloze kerkruïne aan de rivier de Wetter staat. Twee rijen hoge spitsbogen van donkere rechthoekige blokken met lichte mortel flankeren een grasgang en leiden naar een lagere muur met een enkele rondboog. De intacte barokke gebouwen worden gebruikt door de graven van Solms-Laubach.

Een benedictijns klooster genaamd Altenburg werd hier in 1150/51 gesticht door Konrad II en zijn vrouw Luitgard, maar de monniken uit Siegburg boekten weinig vooruitgang en het werd in 1174 opgeheven. In datzelfde jaar droeg Kuno I von Münzenberg de plek over aan de abdij van Eberbach voor een cisterciënzergemeenschap, die in 1197 aankwam onder abt Mengot. De abdij werd in 1803 geseculariseerd en de laatste monniken vertrokken in 1810, waarna de gebouwen aan de graven van Solms-Laubach kwamen.

De begraafplaats op het terrein eert mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog uit verschillende naties en kampen zijn gestorven. Bezoekers zien vandaag de namen op de grafstenen, die het verhaal van die moeilijke jaren vertellen.

Het terrein kan overdag vrij worden verkend en biedt een goed overzicht van alle ruïnes van buiten. Een restaurant in het voormalige molengebouw nodigt bezoekers uit om een pauze in te lassen en maakt het bezoek comfortabeler.

De Latijnse naam van de abdij, Monasterium Castrum Aquilae, betekent „klooster van het arendsfort“. In de 15e eeuw vertaalden de monniken Arnsburg zo, waarmee ze verwezen naar de arend van de Romeinse veldtekens en de heraldische arend van Kuno van Arnsburg nadat hij twee Duitse keizers had gediend.