Rinchnach Priory, Benedictijns klooster in Rinchnach, Duitsland.

Rinchnach Priory is een benedictijner klooster in de Beiers Woudregio, gelegen in een rivierdale aan de voet van de berghellingen van Gsengetstein. Het complex omvat meerdere gebouwen rond een kerk die aan Johannes de Doper is gewijd, met de rivier Rinchnacher Ohe die door het omringende landschap stroomt.

Sint Gunther stichtte het prioraat in 1011 als de eerste permanente nederzetting in het centrale Baiers Woud en ontving landschenkingen van keizer Koenraad II in 1029. De gemeenschap herbouwde zich meerdere keren na aanvallen van buitenaf gedurende de daaropvolgende eeuwen.

De kerk is aan Johannes de Doper gewijd; het barokke interieur van 1727 van Johann Michael Fischer plaatst taferelen van de Doper naast die van de stichter, de heilige Gunther: Johannes in de woestijn tegenover Gunther in het oerwoud, de onthoofding van Johannes tegenover Gunthers pauwenwonder aan het hof van koning Stefan. Het hoogaltaar van Benjamin Schreidter, omstreeks 1770, draagt een schilderij van Franz Anton Rauscher met de doop van Christus.

De voormalige kloosterkerk, nu de parochiekerk van Rinchnach, staat in het dorpscentrum; de toren met ui-vormige koepel en klok rijst boven de hoofdfaçade uit. Het interieur, vanaf 1727 door Johann Michael Fischer verbouwd, is als parochiekerk te bezoeken. Het dorp ligt aan de weg door het binnenland van het Beierse Woud en is met auto of streekbus bereikbaar.

Het klooster werd meerdere keren door indringers verwoest, onder meer door hussietische krachten in 1488 en Hongaarse regimenten in 1703, maar de gemeenschap herbouwde het na elke aanval. Dit patroon van vernietiging en wederopbouw weerspiegelt de veerkracht van degenen die hier door vele generaties heen leefden.