Brother Konrad Monastery, Barok klooster in Altötting, Duitsland.

Het Broeder Konrad Klooster is een voormalig franciscanenklooster, nu van de kapucijnen, in Altötting. De kerk, in 1657 gebouwd in vroegbarokke stijl, heeft geen toren maar een dakruiter; lange rondboogvensters verlichten het eenbeukige schip met orgelgalerij, en het veelhoekige koor tekent zich aan de achterzijde als apart bouwvolume af. Het interieur is in 2017/18 vernieuwd: het reliekschrijn ligt nu in een stenen sarcofaag achter het nieuwe altaar, en negen vloerplaten in het middenschip dragen gedachten van Broeder Konrad.

Gesticht in 1654 door Franz Wilhelm von Wartenberg, prins-bisschop van Regensburg en proost van het kapittel van Altötting, voor franciscaanse hervormers en genoemd naar de heilige Konrad van Parzham. In mei 1802 werden de franciscanen verdreven naar Ingolstadt en Tölz en kreeg het klooster de kapucijnen als uitsterfklooster, waar ongeveer 150 broeders uit opgeheven Beierse huizen onderdak vonden. Onder koning Ludwig I werd de Beierse kapucijnenprovincie vanuit Altötting heropgericht, en sindsdien verzorgen de kapucijnen de bedevaart naar de Genadekapel. De Sint-Annakerk werd op 23 maart 1953 omgedoopt tot Broeder Konrad en in 1956/57 verbouwd door de Regensburgse architect Beckers; in 1961 kreeg het klooster de naam Broeder-Konradklooster.

Het klooster is gewijd aan Konrad van Parzham, een kapucijner lekenbroeder die er meer dan veertig jaar leefde en werkte en in 1934 heilig werd verklaard. Pelgrims komen nog steeds bidden bij zijn graf, waardoor de plek een levend devotiecentrum blijft.

Het klooster ligt in het centrum van Altötting, vlakbij de Genadekerk, en is gemakkelijk te voet te bereiken vanaf het centrale plein. Omdat het een actieve religieuze gemeenschap is, is het verstandig om de openingstijden voor uw bezoek te controleren, omdat deze rond diensten kunnen afwijken.

Broeder Konrad werkte hier meer dan veertig jaar als portier, en zijn gewoonte om niemand weg te sturen die om hulp vroeg, maakte hem een figuur die lang na zijn dood herinnerd werd. Het was deze eenvoudige rol bij de deur, en niet een gezagspositie, die zijn reputatie opbouwde.