Poppostein, Neolithische dolmen in Sieverstedt, Duitsland

De Poppostein is een vrijstaande dolmen van ongeveer 2,4 m lang, met een kamer van 2,2 bij 1,0 m, begrensd door twee draagstenen op de lange zijden, een aan de noordkant en een lage drempelsteen aan de open zuidkant. Een enkele granieten dekplaat, die de naam van de plek draagt, heeft 17 kleine komvormige uithollingen. De heuvel die hem bedekte is verdwenen.

Het megalitische bouwwerk werd tussen 3500 en 2800 v.Chr. gebouwd als begrafenisplaats voor prehistorische bevolkingsgroepen. Archeologisch bewijs wijst uit dat het monument gedurende veel generaties door lokale gemeenschappen werd gebruikt.

De 17 napjes op de granieten deksteen zijn volgens het Deense artikel uitgehakt bij cultische handelingen in de bronstijd; Duitse onderzoekers verbinden ze met prehistorische rituelen of met het geloof in de genezende kracht van het uitgehakte steenstof. Later diende de plek als thingplaats van het Istedsyssel, en de naam Helligbek (heilige beek) herinnert aan de legendarische doop van Harald Blauwtand door bisschop Poppo rond 960.

De plek ligt ten oosten van de weg B76 tussen Flensburg en Schleswig en blijft het hele jaar vrij toegankelijk voor het publiek. De locatie ligt open en kan weersafhankelijk zijn, dus bezoekers moeten zich passend kleden voor wisselende omstandigheden.

De naam wordt vaak verbonden met bisschop Poppo, die volgens de legende rond 960 koning Harald Blauwtand doopte in de nabije Helligbæk, waardoor de steen ook doopsteen heet. De germanist Freerk Haye Hamkens leidde hem juist af van het Laagduitse Poppe, „kind”, maar de volkstaal bleef hier tot in de 19e eeuw Deens, zodat de plaatsnamen bijna allemaal Deens zijn.