Burg Anhalt, Middeleeuws kasteel in Harzgerode, Duitsland.

De Burg Anhalt is een middeleeuwse kasteelruïne op de Große Hausberg (397,9 m) tussen Mägdesprung en Meisdorf boven de Selkemühle in de Unterharz. Bewaard zijn muurresten van de kasteelkapel, van woon- en bijgebouwen en de ongeveer drie meter hoge, begroeide stomp van de bergfried. De burcht was opgetrokken uit baksteen, ongebruikelijk voor die tijd en streek, en omgeven door een 543 meter lange droge gracht met voorwal.

Otto de Rijke van Ballenstedt liet de burcht rond 1123 bouwen als stamzetel van de Ascaniërs. In 1140 verwoestten aartsbisschop Koenraad van Maagdenburg en markgraaf Koenraad van Meissen haar tijdens de Welfs-Askanische strijd om Saksen; Albrecht de Beer liet haar na 1147 herbouwen, met een droge gracht van 543 meter. Na het uitsterven van de Askanische linie in 1315 verviel de burcht.

De naam Anhalt komt van de burcht: een overlevering uit een interview met prins Eduard von Anhalt en Alexander von Bismarck verklaart hem als een oord dat eerst uit balken (Ballenstedt) en later „zonder hout” (Anhalt) werd gebouwd. De titel „vorst van Anhalt”, voor het eerst vermeld in 1215, sloeg op de burcht, en in de 15e en 16e eeuw ging de naam over op het vorstenhuis. In de 19e eeuw werd de burcht onderwerp van sage en dichtkunst.

De ruïne ligt op de Großer Hausberg op ongeveer 398 meter, boven het Selkedal tussen Mägdesprung en Meisdorf. Een stempel van de Harzer Wandernadel (nr. 197) hangt ongeveer 100 meter ten zuidzuidoosten van de burcht bij poort 1 in de oude gracht. De ongeveer drie meter hoge, begroeide stomp van de bergfried is het belangrijkste overgebleven bouwdeel.

De burcht werd uit baksteen opgetrokken, ongebruikelijk voor die tijd en streek; een sage leidt de naam Anhalt af van het Middelnederduitse An-Holt, „zonder hout“. De ruïne is stempelpost nr. 197 van de Harzer Wandernadel; het stempelkastje staat ongeveer 100 m zuidzuidoostelijk van de burcht bij poort 1 in de vroegere halsgracht.