St. Bernhard, Parochiekerk in Speyer, Duitsland.

St. Bernhard is een katholieke vredeskerk, gebouwd in 1953-1954 op een deel van de Oude Begraafplaats aan de Hirschgraben 3. Architect Ludwig Ihm combineerde baksteen en zandsteen in een zaalkerk met een vrijstaande campanile, ongewoon in Duitsland. De toren herbergt vier klokken; een klein gevelklokkenhuis op het dak van het schip bevat de doodsklok.

St. Bernhard werd in 1953-1954 gebouwd als vredeskerk en op 26 september 1954 ingewijd door kardinaal Joseph Wendel samen met Duitse en Franse bisschoppen. De eerste steen werd op 23 augustus 1953 gelegd door apostolisch nuntius Aloysius Muench in aanwezigheid van Konrad Adenauer en Robert Schumann. De helft van de bouwsom kwam uit collectes bij Franse katholieken. Tot ongeveer 1982 was het een zelfstandige parochie; sinds 2016 behoort ze tot de parochie Pax Christi.

De kerk is nog steeds een actieve verzamelplaats voor de lokale gemeenschap in Speyer, waar regelmatig kerkdiensten plaatsvinden. Dit voortdurende parochiële leven geeft het gebouw een levende rol in de buurt.

Bezoekers kunnen de kerk binnengaan tijdens openingsuren en de ruimte in hun eigen tempo verkennen. Degenen die meer willen weten over specifieke architecturale details kunnen het personeel vragen of naar aangebrachte informatie zoeken.

De vrijstaande klokkentoren, ongewoon voor een Duitse kerk, herbergt vier klokken die in 1954 in de gieterij Hamm in Frankenthal zijn gegoten; de grootste weegt 1.680 kg. De tweede klok barstte en werd in 1987 in Karlsruhe opnieuw gegoten. In een klein open dakruitertje op het schip hangt een doodsklok, die nu buiten gebruik is.