Gustavia, Archeologische vindplaats op het schiereiland Mönchgut, Duitsland

Gustavia is de locatie van een onvoltooide Zweedse havenstad, in 1806 begonnen aan de zuidoostkust van Rügen, ten westen van Groß Zicker. Boven de grond is bijna niets over: zichtbaar zijn twee met veldkeien gevulde houten kisten van 7,2 m lange dennenplanken, 6,4 m uit elkaar, op ongeveer 3 m diepte voor het schiereiland Zickersches Hövt.

Gustavia was een vanaf 1806 geplande Zweedse havenstad aan de Zicker See, een baai die de officieren Boye en Gripenberg geschikt achtten voor 300 tot 400 schepen. Koning Gustaaf IV Adolf beval de bouw op 11 september 1806: scheepswerf, dok, zeevaartschool en meer dan 30 gebouwen waren voorzien. De Fransen bezetten Rügen in 1807 en verwoestten de werken; Zweden gaf het project op en Pruisen, dat Zweeds-Pommeren in 1815 kreeg, hervatte het nooit.

De naam eerde koning Gustaaf IV Adolf, die de haven op 11 september 1806 beval; de stad was ook als handelsköping bedoeld. De officieren Boye en Gripenberg hadden de Zicker See die zomer opgemeten en geschikt bevonden voor 300 tot 400 schepen. Een naamgenoot bestaat in de Caraïben: Gustavia op Saint-Barthélemy, van 1785 tot 1877 een Zweedse kolonie, is naar Gustaaf III vernoemd.

De locatie ligt ten westen van Groß Zicker op het schiereiland Mönchgut, bij de Zicker See. De vondst van 1995 kwam voort uit luchtfotoprospectie; de houten steenkisten liggen ongeveer 3 meter diep voor het schiereiland Zickersches Hövt en zijn vanaf het land niet zichtbaar. De baai diende als beschutte winterhaven.

In 1995 vond een luchtfotoprospectie twee houten kisten voor de kust van het schiereiland Zickersches Hövt; duikers herkenden ze als 7,2 m lange, met veldkeien gevulde dennenplanken op 6,4 m afstand. Dendrochronologie dateerde het hout in het begin van de 19e eeuw, het einde van de Zweedse tijd. Het zijn resten van een landingsbrug die rond 1813 na de Franse terugtocht werd gebouwd.