Berlin glass amphora from Olbia, Hellenistische glazen amfoor in Berlijn, Duitsland

De Berlijnse glazen amfoor uit Olbia is 59,6 cm hoog, het grootste bewaarde glazen vat uit de oudheid, gemaakt uit twee in een mal gegoten of gedrukte delen die samenkomen bij een welving die verborgen is door een vergulde koperen strip met wijnrankmotieven. Vergulde koperen tuiten in de vorm van satyrs met dierenblazen zitten in geboorde gaten onder de buik; de handvatten hebben manchetten in de vorm van maskers en krullen.

Gemaakt in de 2de eeuw v.C., werd dit vat ontdekt in Olbia aan de noordkust van de Zwarte Zee. Friedrich Ludwig von Gans schonk het in 1912 aan Berlijn's Antikensammlung-collectie.

De vorm volgt die van de Panathenaeïsche prijsamforen, die in de 3e en 2e eeuw v.Chr. in Athene werden gemaakt. De vergulde koperen handvatmoffen hebben de vorm van maskers en esdoornranken, en de satervormige tappen hielden dierenblazen vast. Een rijk burger van Olbia gaf het vat vermoedelijk in opdracht; daar werd het later gevonden.

De amfoor behoort tot de Antikensammlung Berlin en staat in het Alte Museum opgesteld onder inventarisnummer 30219, 254. Let op de conische vervangende deksel, die licht over de hals heen valt en iets geler is dan het lichaam, en op de zichtbare verdikking waar hals en mond zijn verbonden. Van de vergulde koperen strip over de naad tussen buik en schouder is slechts één zijde bewaard.

De twee helften van het vat komen samen bij een zichtbare welving, omdat de buik en de schouder apart werden gevormd en heet aan elkaar werden gezet. Van de vergulde koperen strip die deze naad bedekte, is slechts één zijde bewaard. Het glas is nu melkwit-geel; oorspronkelijk was het helder met een lichtgroene tint.