Babilonie, Archeologische vindplaats en cultureel erfgoedmonument in Obermehnen, Duitsland.

Babilonie is een oppidum van de La Tène-cultuur op een 255,6 meter hoge heuvel in het Wiehengebergte boven Obermehnen. Het wigvormige wallensysteem daalt van zuid naar noord met de helling en omvat meer dan 12 hectare. De wallen volgen de oostflank over 750 meter en de westflank over 450 meter, met drie verspringende lijnen aan de 550 meter lange noordzijde.

De wallen van de Babilonie zijn in meerdere fasen aangelegd. De eerste versterking, een eenvoudige wal zonder gracht, omsloot de heuveltop en de bron in de voor-Romeinse ijzertijd; daarna volgde een tweede linie en werd voor een verhoogde buitenwal een 5 m brede en 1,90 m diepe spitsgracht gegraven, waarvan het aardewerk in de 5e–7e eeuw wordt gedateerd. Een later kernwerk met een 4 m brede gracht en een tangpoort wordt in de Karolingisch-Ottonische tijd geplaatst. Opgravingen werden geleid door Friedrich Langewiesche in 1905, 1929/30, 1936 en 1939, Walter Lange in 1952 en Klaus Günther in 1981; wanneer de plek is verlaten, is nog onopgelost.

De wallen en aardheuvelstructuren zijn nog steeds zichtbaar vandaag, tonend hoe bewoners hun nederzetting gebruikten om het omringende gebied onder controle te houden. Wandelen over het terrein geeft je een gevoel voor de praktische redenering achter hun keuze om op deze verhoogde kam te bouwen.

De site ligt op een verhoogde positie en kan te voet bereikt worden via gemarkeerde paden vanuit het nabijgelegen dorp. Draag stevig schoeisel omdat de paden over onegaal terrein gaan en afhankelijk van recent weer modderig of glibberig kunnen zijn.

De naam Babilonie is pas sinds 1723 overgeleverd en de herkomst ervan is omstreden; een verklaring leidt hem af van „Babelönje/Babenlon“, een aanduiding voor bergbos. Een verband met de Saksenoorlogen van Karel de Grote, waarvan de Frankische rijksannalen voor 775 een slag bij Hlidbeki (Lübbecke) melden, wordt vaak vermoed maar is niet bewezen.