Benediktinerkloster Schweinfurt, Benedictijns klooster en kerk in Peterstirn, Schweinfurt, Duitsland

Het Benediktinerkloster Schweinfurt is een religieus complex op de heuvel Peterstirn aan de oostrand van Schweinfurt met uitzicht op de Main. Het terrein bevat meerdere historische gebouwen, waaronder constructies uit de 19e eeuw en een historische klokkentoren.

Eilica, weduwe van Berthold von Schweinfurt, stichtte hier rond 1004 een nonnenklooster na de nederlaag van Hendrik van Schweinfurt in de Schweinfurter Fehde. Rond 1055 werd het het benedictijnenklooster Stella Petri, waarvan de naam Peterstirn afkomstig is. In 1283 nam de Duitse Orde het over en versterkte het; Schweinfurt kocht en liet de kloosterburcht in 1437 opblazen.

De kloosternaam Stella Petri, „Ster van Petrus“, gaf de heuvel zijn naam Peterstirn. Tussen 1183 en 1195 wijdde bisschop Otto van Eichstätt hier een Allerheiligenkapel en altaren aan Silvester en Felicitas. Het terrein is nu een Bodendenkmal, een beschermd archeologisch gebied geregistreerd als „Burgstall und Klosterwüstung“ (burchtplaats en verlaten klooster).

Het kloosterterrein ligt op de Peterstirn, ongeveer 25 meter boven de Main op 230 m boven zeeniveau, in het noordoostelijke stadsdeel van Schweinfurt. Aan de voet van de heuvel lopen de historische Mainleitenstraße (nu Staatsstraße 2447) en de in 1852 geopende spoorlijn Bamberg–Schweinfurt. Het gebied wordt nu ingenomen door het Weingut Dahms; op het Sattler-terrein resteren delen van de vestingwerken van de Duitse Orde.

Spoorwegbouwers ontdekten een ondergrondse crypte onder de Peterstirn-heuvel tijdens graafwerkzaamheden voor materialen. Deze ontdekking onthulde verborgen lagen van de vroege geschiedenis van het klooster die anders onbekend zouden zijn gebleven.