Bahnhof Wandlitzsee, Spoorwegstation en erfgoedmonument in Wandlitz, Duitsland.

Bahnhof Wandlitzsee is een treinstation in Wandlitz met traditionele Brandenburgse architectuur en directe verbinding met strand- en watergebieden. Het gebouw integreert spoorweginfrastructuur met direct toegang tot het meer en omliggende openbare ruimtes.

Station Wandlitzsee opende in 1905 als vraaghalte aan de lijn van de Niederbarnimer Eisenbahn tussen Berlin-Wilhelmsruh en Groß Schönebeck. Na de opening van het strandbad in 1923 werd de halte uitgebouwd tot een representatief station, dat in 1928 feestelijk werd geopend. Architect Wilhelm Wagner, die ook het strandbad ontwierp, betrok de aangrenzende weg bij het geheel.

De naam van het station komt van de Wandlitzer See die het bedient, en het in 1923 geopende strandbad trok zo veel Berlijnse dagjesmensen dat de halte van 1905 tot een volwaardig station moest worden uitgebouwd. De vroegere wachtzaal dient nu als Kulturbahnhof voor tentoonstellingen en evenementen, het oude stationsrestaurant is verpacht.

Het stationsplein van ongeveer 30 bij 25 meter is met kleine klinkertjes geplaveid en dient als aankomstpunt; de pergolapaden aan weerszijden lopen erlangs, worden onderbroken door de Prenzlauer Chaussee (B 109) en gaan verder tot aan de oever van het meer. Ten westen van de weg geeft een hellende promenade toegang tot het water, met parkeerplaatsen voor de voertuigen van bezoekers. Het station ligt aan lijn RB 27, die elk uur rijdt naar Berlin-Karow en Klosterfelde.

Het stationsplein van ongeveer 30 bij 25 meter is geplaveid met kleine kasseien, en de overdekte pergolagangen tussen station en strandcafé rusten op vierkante bakstenen pijlers om de vijf meter. Het complex omvatte ook een tankstation met twee pompen en het huis van de pompbediende aan de Prenzlauer Chaussee 163, in gebruik tot in de jaren 1960; na het vertrek van exploitant Minol vestigde zich daar een bijkantoor van Deutsche Post.