Neder-Silezië, Historische regio in zuidwestelijk Polen

De Provincie Neder-Silezië was een provincie van de Vrijstaat Pruisen van 1919 tot 1945, onderbroken door de hereniging met Opper-Silezië tot de Provincie Silezië van 1938 tot 1941. De hoofdstad was Breslau, het huidige Wrocław in Polen. De provincie was verdeeld in de regeringsdistricten Breslau en Liegnitz en omvatte daarnaast de Opper-Lausitzse districten Görlitz, Rothenburg en Hoyerswerda in het westen en het voormalige graafschap Glatz in het zuidoosten.

De regio wisselde gedurende eeuwen meerdere keren van eigenaar, eerst onder Bohemen, dan Oostenrijk en later Pruisen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het in 1945 deel van Polen, waarbij veel inwoners vertrokken en nieuwe mensen zich vestigden.

De provincie was confessioneel gemengd: Neder-Silezië met hoofdstad Breslau was overwegend protestants, Opper-Silezië voor meer dan 90 procent katholiek. De Poolssprekende bevolking vormde in Neder-Silezië slechts een klein percentage. Ongeveer een derde van de Duitse linnenweverijen stond in Neder-Silezië, vaak op het platteland, waar de nazaten van traditionele wevers in de fabrieken gingen werken.

De provincie was verdeeld in twee bestuursregio's, Breslau en Liegnitz, met Breslau als hoofdstad. Haar grondgebied reikte verder dan de historische regio Neder-Silezië: het omvatte de Opper-Lausitzse districten Görlitz, Rothenburg en Hoyerswerda, die tot 1815 bij Saksen hoorden, en het voormalige graafschap Kladsko in het zuidoosten. Na 1945 splitste de Oder-Neissegrens het gebied: het oostelijke deel kwam aan Polen, het kleinere westelijke aan Saksen en Brandenburg.

De provincie viel niet samen met de historische regio Neder-Silezië: ze omvatte ook de Opper-Lausitzse districten Görlitz, Rothenburg en Hoyerswerda, die tot 1815 tot het Koninkrijk Saksen behoorden, en het voormalige graafschap Kladsko in het zuidoosten. De hoofdstad was Breslau, het huidige Wrocław in Polen.