Kloster Heidenheim, Benedictijner klooster in Heidenheim, Duitsland.

De Abdij van Heidenheim is een benedictijner klooster in Beieren met een Romaanse basiliek en historische kloostergebouwen rond een centrale binnenplaats. Het complex omvat de kerk van Sint-Winibald, een middeleeuwse graanschuur en behouden delen van de oorspronkelijke kloostermuren.

Wunibald stichtte de abdij in 752 samen met zijn broer Willibald, bisschop van Eichstätt, als benedictijns missiepost in de Sualafeldgau. Na Wunibalds dood in 761 leidde hun zuster Walburga het als dubbelklooster. Rond 790 werd het een stift voor seculiere kanunniken; in 1155 keerde het terug naar de benedictijnse regel en in 1537 werd het tijdens de Reformatie opgeheven.

De naam van de abdij komt van de heilige Wunibald, wiens graf in de kerk na de daar gemelde wonderen een bedevaartsoord werd. Het Walburgisgrab, een grafkapel uit het begin van de 13e eeuw, toont Walburga met een boek en scepter, met drie Engelse leeuwen aan het voeteneinde. Tegenwoordig dient het voormalige klooster als onderwijs- en conferentiecentrum met museum, kloosterwinkel, concerten en spirituele evenementen.

De kloostergebouwen dienden tot 1805 als woning en kantoorruimte en zijn nu een vormings- en conferentiehuis met museum en kloosterwinkel. De voormalige kloosterkerk is als Münster St. Wunibald de parochiekerk van de evangelisch-lutherse gemeente Heidenheim. Het complex ligt in Heidenheim in de Sualafeldgau in Midden-Franken, bisdom Eichstätt.

Het Walburgisgraf in de kerk dateert uit het begin van de 13e eeuw en bevat een lege tumba: haar relieken gingen naar Eichstätt, alleen de drie Engelse luipaarden aan het voeteneinde herinneren aan haar koninklijke afkomst.