Dresden Elbe Valley, Cultuurlandschap in Dresden, Duitsland.

Het Dresdense Elbdal is een cultuurlandschap met paleizen, tuinen en wijnbouwgebieden langs de rivier tussen glooiende heuvels. De regio combineert historische structuren met natuurlijke landschapskenmerken tot een samenhangend geheel.

De vallei ontwikkelde zich in de Middeleeuwen tot een handelscentrum en trok daarmee nederzettingen en fortificaties naar het gebied. Later vormden heersers het landschap door het bouwen van prachtige paleizen en georganiseerde tuinen.

De regio toont barokarchitectuur, klassieke tuinen en wijngaarden die de wisselwerking tussen menselijk ontwerp en natuur weerspiegelen. Bezoekers kunnen zien hoe traditionele wijnbouwmethoden en historische gebouwen vandaag het landschap nog steeds vormgeven.

De vallei strekt zich ongeveer 20 km uit langs de Elbe, van de wijk Loschwitz in het zuidoosten tot de Ostragehege-vlakte in het noordwesten. De Elbeweiden blijven vrij van bebouwing door regelmatige overstromingen, waardoor paden erover na hoogwater modderig of gesloten kunnen zijn. De beboste hellingen van het Lausitzer Plateau en de Dresdner Heide beschutten de vallei tegen harde wind.

In juni 2009 stemde het Werelderfgoedcomité met 14 tegen 5 stemmen, bij 2 onthoudingen, voor het schrappen van de vallei van de Werelderfgoedlijst: de eerste site die op besluit van het comité zelf werd verwijderd. De vierbaans Waldschlösschenbrücke, in 2005 per referendum met 67,9 procent van de stemmen goedgekeurd, ging in augustus 2013 open.