New Town Hall, Stadhuis in Leipzig, Duitsland

Het Nieuwe Stadhuis is een historistisch complex van lichtgrijze Main-Frankische schelpkalksteen, gebouwd op een onregelmatige vijfhoek van meer dan 10.000 m². De toren van 114,7 meter staat op de bewaarde sokkel van de oude Pleißenburgtoren en draagt een donkere koepel. De zuidwestgevel heeft vijf beelden: Ambacht, Gerechtigheid, Boekkunst, Wetenschap en Muziek.

De bouw begon in 1899 en eindigde in 1905, toen Leipzig uitbreidde als handels- en industrieel centrum. Het gebouw symboliseerde de rijkdom en moderniseringsinspanningen van de stad in die tijd.

Het restaurant Ratskeller in de keldergewelven komt voort uit de vroegere historische wijnkelder van het gebouw, en een openbare kantine bedient ook medewerkers en bezoekers. De 's nachts blauw verlichte klok draagt het Latijnse motto MORS CERTA, HORA INCERTA, dat Leipzigers schertsend vertalen als "de klok loopt zeker verkeerd". De Israëlische Nobelprijswinnaar Yosef Agnon beschrijft het gebouw in zijn roman De winkel van meneer Lublin.

Het gebouw ligt direct aan Martin-Luther-Ring en is gemakkelijk te voet bereikbaar vanuit het stadscentrum. Geleide rondleidingen door het interieur en de toren zijn op weekdagen beschikbaar, dus 's ochtends aankomen biedt een minder drukke ervaring.

De zichtbare toren is niet helemaal nieuw: hij staat op de volledige toren van de oude Pleißenburg, die als sokkel dient. Vanaf de vierde verdieping leiden 250 treden naar de bovenste omloop. De 's nachts blauw verlichte klok draagt het Latijnse opschrift MORS CERTA, HORA INCERTA.