Kasteel Herzogs doos, Gotisch kasteel in Ingolstadt, Duitsland.

Het Kasteel van de hertogelijke kist, ook Altes Schloss genoemd, is een gotisch wereldlijk gebouw dat rond 1255 in Ingolstadt werd begonnen. Het telt acht verdiepingen en is opgetrokken uit breuk- en baksteen, met trapgevels verdeeld door lisenen op de kopse muren en een klein oriel aan de westzijde dat de vroegere kasteelkapel markeert. Een ronde stadsmuurtoren uit de 13e eeuw is aan de oostzijde aangebouwd.

Het Kasteel Herzogs doos werd rond 1255 gebouwd in opdracht van Lodewijk de Strenge als palas (woongebouw) van de Ingolstadtse residentie, waarmee het het oudste bewaarde niet-kerkelijke gebouw van de stad is. Oorspronkelijk maakte het deel uit van een groter complex van bijgebouwen rond een binnenplaats. Het diende als hertogelijke residentie tot de voltooiing van het Nieuwe Slot in de 15e eeuw en werd waarschijnlijk pas eind 17e eeuw tot graanschuur verbouwd.

De naam Herzogskasten ("hertogskist") herinnert aan het latere gebruik als hertogelijke graanschuur, anders dan de kleinere gelijknamige gebouwen in Abensberg en Kelheim. Sinds 1981 huist er de Marieluise-Fleißer-Bücherei, de stadsbibliotheek genoemd naar de Ingolstädter schrijfster Marieluise Fleißer; ook het Stadttheater heeft er een studio.

Het gebouw staat in de oude binnenstad van Ingolstadt, bij de eerste rechthoekige stadsmuur die in het zuiden aan de Schutter grensde. Sinds 1981 huist er de Marieluise-Fleißer-Bücherei, de stadsbibliotheek, die na de renovatie van 1974 voor het publiek toegankelijk is. Ook het Stadttheater Ingolstadt heeft er een studio. De toegang loopt via de bibliotheek, waarvan de verbouwing van 1978-1980 door de architecten Branca, Brand en Falkner betonnen cassetteplafonds en houten galerijen toevoegde.

De vesting werd niet alleen als militair bolwerk gebouwd maar diende ook als woonplaats voor de hertogelijke familie en hun hof. Dit tweeledige doel maakte het een centrum van macht en cultuur in de regio.