Viktoriapark, Tuinmonument en park in Kreuzberg, Duitsland

Het Viktoriapark is een tuinmonument en park in Kreuzberg, Berlijn, aangelegd rond een heuvel die 66 meter boven de omliggende straten uitsteekt. Een kunstmatige waterval daalt 24 meter af langs de noordelijke helling richting de Grossbeerenstrasse en vormt het middelpunt van het terrein.

De geschiedenis van de heuvel begon in 1821 met Karl Friedrich Schinkels nationaal monument voor de bevrijdingsoorlogen, waarvan het ijzeren kruis Kreuzberg zijn naam gaf. Berlijn kocht in 1887 8,5 hectare grond en op 28 juni 1888 keurde het stadsbestuur Hermann Mächtigs parkontwerp goed, dat hij herzag met een natuurlijke waterval. Het park opende in 1894; Albert Brodersen breidde het van 1913 tot 1916 westwaarts uit.

De naam komt van een gietijzeren toren met een ijzeren kruis op de top, die later aan de hele wijk zijn naam gaf. Bewoners gebruiken de groene zones om te picknicken en te ontspannen, terwijl honden op het gras spelen en wandelaars de wijnstokken op de zuidelijke helling bewonderen.

Geplaveide paden leiden naar verschillende uitkijkpunten die uitzicht bieden over de daken richting het centrum van Berlijn. Bezoek op doordeweekse ochtenden wanneer er minder mensen zijn en het geluid van het water rustiger klinkt.

Mächtig en beeldhouwer Albert Manthe reisden voor inspiratie door het Reuzengebergte, maar de waterval zelf werd gebouwd van plaatselijke zwerfkeien en rotsblokken; een gedocumenteerd voorbeeld bestaat niet. Tussen 1898 en de Eerste Wereldoorlog werd hij 's nachts verlicht met licht als van Bengaals vuur, en in 1955 vulden brandweerlieden hem één dag met hun pompen.