Fossa Carolina, Archeologisch kanaal in Weißenburg in Bayern, Duitsland

De Fossa Carolina is een middeleeuws kanaal bij Weißenburg dat de rivier de Rezat met de Altmühl moest verbinden. Het grachtsysteem loopt door het landschap tussen twee grote rivierbekkens en toont de inspanningen die werden gedaan om transportroutes te verbeteren.

Karel de Grote gaf in 793 opdracht tot het graven van het kanaal, en dendrochronologie van de eiken planken langs de oevers dateert het kappen op 792–793. Einhard schreef het mislukken toe aan moerassige grond en regen, maar onderzoek sinds 2012 wijst erop dat de bouw vóór de voltooiing werd gestaakt. In de 19e eeuw inspireerde het project koning Ludwig I van Beieren tot het Ludwigkanaal, dat in 1846 werd geopend.

De naam Fossa Carolina is Latijn voor „Karelsgracht“, naar Karel de Grote (Carolus). Vandaag zijn een wateroppervlak van ongeveer 500 meter en aardwallen tot 10 meter hoog te zien; de plek ligt in het dorp Graben, gemeente Treuchtlingen, en de opgegraven eiken planken van de oeverbeschoeiing zijn gedateerd op 792-793.

Het watervoerende deel ligt in het Ortsteil Graben van Treuchtlingen; naar het noorden loopt een droog traject van ongeveer 700 meter door, waar de wallen bijna zijn geëgaliseerd. De aarden wallen strekken zich in totaal over ongeveer 1,2 kilometer uit en reiken plaatselijk tot 10 meter hoogte. Het terrein ligt in de open lucht; stevig schoeisel is handig op de oneffen wallen.

Archeologisch onderzoek heeft een ongewoon getrapd profiel aan de bodem van de greppel ontdekt, wat wijst op doordacht waterbeheer. Dit onthult dat ingenieurs van die tijd al experimenteerden met innovatieve oplossingen om water effectief te controleren.