Plötzensee, Gletsjermeer in district Mitte, Duitsland.

De Plötzensee is een gletsjermeer in Mitte dat onderdeel is van een reeks meren die ontstond tijdens het laatste ijstijdperk. Het water heeft een langgerekte vorm en wordt omgeven door groene ruimtes en recreatiegebieden.

Het gebied stond onder controle van een benedictijns klooster in Spandau tot 1443, waarna het onder Pruisische autoriteiten kwam. Berlijn nam het meer aan het begin van de negentiende eeuw over.

De naam komt van de Plötze, de blankvoorn, een vis die hier vroeger veel voorkwam; tot 1848 heette het meer Großer Plötzensee. De benedictinessen van Spandau dreven een grote visserij en bezaten de visrechten, die ze in 1436 voor tien Boheemse schok per jaar aan de Berlijnse vissers verpachtten en in 1443 aan de stad afstonden.

Zwemmen is verboden in het meer, behalve in een met boeien afgebakend gebied rond het Strandbad Plötzensee, het openluchtbad aan de zuidwestoever sinds 1922. Sinds 2021 zijn de oevers verboden terrein, in 2026 verder aangescherpt tegen erosie. Een in 1926 aangelegde promenade, nu vernoemd naar ontdekkingsreiziger Hans Schomburgk, loopt rond het water.

De executies die met deze naam verbonden zijn, vonden plaats in de gevangenis Plötzensee, in de 19e eeuw gebouwd ten zuiden van het Schiffahrtskanal, niet bij het meer; de Gedenkstätte Plötzensee aldaar herdenkt de slachtoffers van de nazi-justitie. Het meer zelf heette tot het begin van de 20e eeuw „Totes Meer“ vanwege talrijke zwemongelukken.