St. Andrew's church, Neogotische kerk in Leipzig, Duitsland

De Andreaskerk was een neogotisch bakstenen gebouw met rode gevelstenen uit Siegersdorf en elementen van Wehlener zandsteen. Het had een Latijns-kruisplattegrond, een driebeukig schip, een breed transept en een koor met 3/6-sluiting, met plaats voor ongeveer 1100 bezoekers. De hoofdtoren had een rechthoekige plattegrond, werd geflankeerd door twee traptorens en droeg een steil piramidedak met vier siertopgevels.

De kerk werd gebouwd in 1893, toen Leipzig zijn religieuze gebouwen moderniseerde en daarbij op middeleeuwse modellen teruggreep. Het weerspiegelt de beweging van die tijd die traditionele bouwstijlen met hedendaagse constructietechnieken combineerde.

De kerk werd op 3 december 1893, de eerste adventszondag, gewijd aan de apostel Andreas. De gemeente die zij diende was op 1 juni 1890 gesticht, toen Alexis Schumann als eerste predikant werd bevestigd; het aangrenzende plein kreeg in 1931 zijn naam, Alexis-Schumann-Platz. Het gebouw bestaat niet meer: het werd in 1958 gesloopt en het terrein is nu een groenvoorziening.

De kerk bestaat niet meer: ze werd in september 1958 opgeblazen en het terrein is nu een groenvoorziening aan de Karl-Liebknecht-Straße 111, begrensd door de Scharnhorststraße, Andreasstraße en Hardenbergstraße. De diensten van de gemeente verhuisden naar de zaal van het gemeentehuis aan de Scharnhorststraße 21, waar een kleine vrijstaande klokkentoren naast staat. Het oostelijke deel van het plein, waar de kerk stond, heet sinds 1931 Alexis-Schumann-Platz.

De kerk bestaat niet meer: na schade bij de luchtaanvallen van 1943 en 1944 werd ze in september 1958 opgeblazen. Op haar terrein aan de Karl-Liebknecht-Straße 111 ligt nu een groenvoorziening; op de hoek met de Scharnhorststraße verrees in 1964 een twaalf verdiepingen tellende woontoren.