Andreaskirche, Kerkgebouw in Romaanse stijl in Leipzig-Knautnaundorf, Duitsland.

De Andreaskirche is een kerkgebouw met Romaanse kenmerken in Leipzig-Knautnaundorf, gebouwd uit massief steen met afgeronde bogen en een symmetrisch grondplan. Het eenvoudige interieur bewaart de basisstructuur die middeleeuwse kerken nodig hadden voor hun religieuze functie.

De ronde schacht van de toren hoort bij een kapel van vóór 1100, door analogie verbonden met de burchtkapel van Groitzsch en Wiprecht von Groitzsch. Rond 1500 werd de apsis afgebroken en kwam er een laatgotische zaal met veelhoekige sluiting. In 1719-1723 werd het achtkantige bovendeel van de toren opgetrokken en kwamen er galerijen; na een blikseminslag in 1972 werd het Romaanse kapelinterieur tot 1994 gereconstrueerd volgens het plan van Gerhart Pasch.

De kapel is aan de heilige Andreas gewijd en de begraafplaats eromheen doet nog dienst voor het dorp. Een wapensteen voor Caesar Pflugk en zijn moeder Agnes Loser, beiden overleden in 1578, is van de gesloopte kerk van Eythra hierheen overgebracht en in het gebouw ingemetseld. De drie gietijzeren klokken kwamen in 1954 van de kerk van Bösdorf, die voor de bruinkoolwinning werd afgegraven.

De kapel staat aan de Rundkapellenweg in Knautnaundorf, ongeveer 12 km van het centrum van Leipzig, omringd door een kleine begraafplaats. Het interieur is verdeeld: de middeleeuwse ronde kapel en het vroegere schip, nu gemeentezaal, hebben aparte ingangen. Het gebouw is sinds 1977 een beschermd monument en werd in 2025 ingrijpend gerestaureerd, waardoor de toegang beperkt kan zijn.

De ronde schacht van de toren, bijna tien meter in doorsnee, is het oudste deel en wordt door vergelijking met de resten van de burchtkapel van Groitzsch vóór 1100 gedateerd. De band met Wiprecht von Groitzsch, wiens Boheemse echtgenote uit een streek met ronde kerken kwam, doet hier een verdwenen herenzetel vermoeden.