Aartsabdij van Beuron

Beuron Archabbey is een benedictijns klooster bij de Donau met barokke bouwstijl, omringende galerijen en een opvallende kerktoren. Het complex ligt op hoger gelegen grond boven de rivier en combineert kerk, bibliotheek, woonvertrekken voor monniken en tuinen binnen de kloostermuren.

Het terrein begon in 1080 als een augustijns klooster en werd in 1863 heropgericht als benedictijnse aartsabdij onder Maurus Wolter na een lange periode van sluiting. Deze heropleving maakte het klooster tot een belangrijk centrum van benedictijns leven in Duitstalige gebieden.

De monniken gebruiken de bibliotheek met meer dan 400.000 banden als onderzoekscentrum voor theologische vraagstukken en studies over het benedictijns kloosterleven. In de abdijkerk komen ze meerdere keren per dag samen voor gemeenschappelijke kerkdiensten met koorzang, waar bezoekers welkom zijn.

Er zijn rondleidingen door de kerk, kloostergangen en buitenruimtes beschikbaar die inzicht geven in het kloosterleven en de architectuur. Paden binnen het complex zijn soms steil, dus stevig schoeisel is aan te raden.

Hier ontwikkelden de monniken Benedikt Sauter en Dominicus Johner hun eigen school voor Gregoriaanse zang, die tot op de dag van vandaag invloed heeft op Duitstalige regio's. Hun werk hielp oude liturgische melodieën te onderzoeken en nieuw leven in te blazen voor kerkmuziek.

Locatie: Beuron

Ontstaan: 1863

Oprichters: Maurus Wolter

Architectuurstijl: baroque architecture

Onderdeel van: Beuronese Congregation

Website: http://erzabtei-beuron.de

GPS-coördinaten: 48.05072,8.96933

Laatste update: 20 december 2025 om 14:23