Kugelbake, Maritiem baken in Cuxhaven, Duitsland

De Kugelbake is een houten dagbaken in Cuxhaven-Döse, op het noordelijkste punt van Neder-Saksen waar de Elbe de Noordzee ontmoet. Aan de voet hellen vier lange donkere balken naar binnen, een vijfde rechtopstaande balk stijgt door het midden op; daarboven verwijdt een open traliewerk van verticale latten zich naar het midden en versmalt naar de top, doorkruist door diagonale schoren. Een smalle metalen ladder loopt langs de middelste balk omhoog naar een donkere bol op een korte steel. Ze staat op een rond platform van granietblokken.

Het eerste baken werd in december 1703 opgericht op last van loodsinspecteur Paul Allers, nadat een stormvloed de boomgroep die tot dan als peilpunt diende had weggespoeld. Het was van hout en verging snel door weer en vloed, zodat het ongeveer elke 30 jaar werd vernieuwd, voor het eerst vermoedelijk in 1737. In 1867 plaatste Hugo Lentz het op een rond platform van granietblokken; de huidige constructie dateert van na 1945.

De naam komt uit het Nederduits: in de middeleeuwen betekende bake elk baken, ook vuurtorens, en de bol bovenop gaf de Kugelbake haar naam. Sinds 1913 staat zij op het wapen van Cuxhaven. 's Nachts wordt het baken voor bezoekers verlicht, en scheepsspotters verzamelen zich hier om het verkeer op de drukke vaargeul te volgen.

De Kugelbake staat in de Cuxhavense wijk Döse, niet aan een haven, op een rond platform van granietblokken uit 1867. Sinds 1782 is zij via een dam te voet bereikbaar. De plek ligt op het noordelijkste punt van Nedersaksen, waar de Elbe in de Noordzee uitmondt en de riviermonding ongeveer 18 km breed is; reken op harde wind en wisselvallig weer.

In de winter van 1899-1900 richtte radiopionier Jonathan Zenneck in de Kugelbake een houten hut in met antennes en apparatuur voor Duitslands eerste kustradiostation. De eerste uitzendingen bereikten het stoomschip Silvana op 32 km; in het najaar van 1900 reikten de signalen tot Helgoland, 63 km ver.