Pfaffenstein, Bergtop in Sächsische Schweiz-Osterzgebirge, Duitsland

De Pfaffenstein is een 434,6 meter hoge tafelberg in het Elbsandsteingebergte bij Königstein, met een plateau van ongeveer een kilometer lang en tot 400 meter breed. De randen bestaan uit gespleten zandstenen rotsen, en de 43 meter hoge Barbarine-naald staat aan de zuidpunt. Op het plateau liggen een bergherberg, een uitkijktoren en verschillende uitzichtpunten.

Het plateau werd zo'n 3000 jaar geleden bewoond door de Lausitzcultuur; opgravingen tussen 1896 en 1912 bij de huidige berghut leverden stenen vlakbijlen, kleivaten, een maalsteen en een haardplaats op. Een 200 meter lange bronstijdwal bij de Bequemer Aufstieg bewaakte de enige toegang. De berg wordt in 1548 voor het eerst vermeld, toen boeren van Pfaffendorf er weide- en houtrechten hadden; in 1838 stortte aan de oostzijde een grote rotswand in, waarbij de lichte Weiße Wand achterbleef.

De oude naam Jungfernstein, „maagdenrots”, komt uit de legende van de Barbarine: een moeder stuurde haar dochter op zondag naar de kerk, betrapte haar op het plukken van bosbessen op de Pfaffenstein en vervloekte haar tot steen. De 43 meter hoge naald staat aan de zuidpunt van het plateau en geldt als zinnebeeld van de berg.

Het plateau bereikt men te voet; de Bequemer Aufstieg is de historische toegang, bewaakt door de bronstijdwal. Het plateau strekt zich ongeveer een kilometer van noord naar zuid uit en tot 400 meter van west naar oost, met het hoogste punt in het zuiden. De Barbarine staat aan de zuidpunt, boven het klimgebied; sinds 1975 is zij voor klimmers gesloten.

De Barbarine is niet zomaar een rots: de oude naam Jungfernstein komt uit de sage van een moeder die haar dochter, betrapt op bessen plukken in plaats van naar de kerk gaan, vervloekte en in steen veranderde. De 43 meter hoge naald is sinds 1975 wegens ernstige erosieschade gesloten voor klimmers.