Stecknitz Canal, Kanaal in Sleeswijk-Holstein, Duitsland

Het Stecknitzkanaal is een historische vaarweg gebouwd tussen 1391 en 1398 die de rivieren Stecknitz en Delvenau verbindt. De doorgang kruist Noord-Duitsland en verbindt de Noordzee met de Oostzee via een reeks sluizen en kanaalsegmenten.

De vaarweg werd aan het einde van de 14e eeuw gebouwd om de zouthandel vanuit Lüneburg te ondersteunen, met de eerste lading in 1398. Dit project was een groot technisch kunstwerk voor die tijd, waardoor het vervoer van zware goederen over lange afstanden mogelijk werd.

De Lübeckse zouthandelaren, de Salzherren, financierden de schuiten, terwijl de Stecknitz-schippers, vooral geworven in Lauenburg, elk slechts één schuit mochten bezitten, waardoor ze afhankelijk bleven van de handelaren. In 1819 werd onder de 90 schuiten de genummerde Reihefahrt ingevoerd, die niet voldeed en in 1840 werd afgeschaft.

Het kanaal strekte zich uit over 97 km van Lauenburg tot Lübeck, hoewel de twee steden hemelsbreed slechts 55 km van elkaar liggen. De Palmschleuse in Lauenburg en de Dückerschleuse bij Witzeeze uit 1798 zijn als originele bouwwerken bewaard gebleven. Het kunstmatige deel van de Delvenaugraben was 11,5 km lang, 7,5 m breed en 0,85 m diep voordat het tussen 1821 en 1823 werd verbreed.

De Palmschleuse in Lauenburg is een schutsluis, gebouwd omdat naast het kanaal een watermolen stond en een stuwsluis die buiten werking zou hebben gesteld. De meeste andere waren stuwsluizen met één deur in stuwen, die pas geleidelijk tot in de 17e eeuw tot schutsluizen werden omgebouwd. Bij Witzeeze resteert bovendien de Dückerschleuse uit 1798.