St. Odile, Bosheiligdom in de wijk Waldsee, Freiburg, Duitsland.

St. Odile is een witgepleisterde kapel met een steil, grijs leien dak op een bosopen plek op 480 m in de bovenste St. Odile-kloof. De voorgevel heeft een uitspringend topgeveldeel met een klein vierkant venster, een boogvormige houten deur met stenen omlijsting, een nis met een figuur en hoge boogvensters met donkere roeden. Een bruinachtige stenen plint loopt langs de muur, en de bron is nu als grot in het gebouw opgenomen.

De eerste kapel werd gebouwd in 679, gevolgd door herbouwingen in 1100 en 1503, met grote restauraties na beschadiging door Zweedse troepen in 1632. De structuur overleefde verschillende perioden van vernietiging en wederopbouw gedurende zijn lange geschiedenis.

De kapel is gewijd aan de heilige Odilia, afgebeeld met een abdisstaf en een boek waarop twee of drie ogen liggen, een verwijzing naar haar blinde geboorte en haar aanroeping tegen oogkwalen. De kerk werd gebouwd naast een bron waarvan het radonhoudende water verlichting bij oogkwalen zou brengen; in 1714 werd de bron als grot in het gebouw opgenomen en is nog steeds via de kerk toegankelijk.

De kerk is bereikbaar via een voertuigvrije oprit of door het kruispad te volgen dat begint bij Kartäuserstraße en naar boven leidt. De locatie vereist enig wandelen, dus bezoekers moeten comfortabele schoenen dragen.

De kapel heeft geen toren, alleen een dakruiter met een bronzen klok van 58 kg, in 1892 gegoten door de Freiburgse klokkengieter Johann Baptist Koch en gestemd op a″; ze wordt met de hand geluid. De bron binnen houdt het gebouw vochtig, daarom kreeg het automatische ventilatie via de vensters en hebben de nieuwe banken verwarmbare zitkussens.