Altenwaldeck, Middeleeuwse kasteelruïne in Irschenberg, Duitsland.

Altenwaldeck is een kasteelruïne op verhoogd terrein in de buurt van Irschenberg, met behouden stenen muren en structurele resten uit verschillende bouwfasen. De plaats toont de indeling van een versterkte woonstede met herkenbare verdedigings- en woonverblijven.

Altenwaldeck was waarschijnlijk de stamzetel van de heren van Waldeck, die in de 15e eeuw rijksonmiddellijk werden. Het kasteel, oorspronkelijk Waldeck geheten, verschijnt al in de 13e eeuw onder de huidige naam. In 1497 kwam het door erfenis aan de familie Seyboltsdorf en heette tijdelijk Seyboltsburg. In 1603 kwam het in burgerlijk bezit en werd volgens de overlevering gebruikt als steengroeve voor de kerk van Au bei Bad Aibling.

Het kasteel gaf zijn naam aan de heren van Waldeck, die naast Altenwaldeck andere zetels bezaten, waaronder Parsberg, Hohenwaldeck, Miesbach, Wallenburg en Höllenstein boven Brannenburg. In 1497 kwam de plek door erfenis aan de familie Seyboltsdorf, die haar tijdelijk Seyboltsburg noemde. In 1603 kwam ze in burgerlijke handen en diende volgens de overlevering als steengroeve voor de kerk van Au bei Bad Aibling.

De burchtlocatie ligt op een uitloper van de Auer Berg op ongeveer 600 m hoogte, oostelijk onder Niklasreuth en westelijk boven Au bei Bad Aibling. De plek is via een wandelpad bereikbaar; zichtbaar zijn alleen de funderingsmuren van de hoofdburcht en het wallen- en grachtensysteem. Op de beboste helling is stevig schoeisel nuttig.

Het kasteel heette oorspronkelijk Waldeck en verschijnt al in de 13e eeuw onder de naam Altenwaldeck. In 1497 kwam het door erfenis aan de familie Seyboltsdorf en heette het tijdelijk Seyboltsburg. Volgens de overlevering diende het na 1603, toen het in burgerlijke handen kwam, als steengroeve voor de bouw van de kerk van Au bei Bad Aibling.