Marienmünster abbey, Benedictijner klooster in Marienmünster, Noordrijn-Westfalen, Duitsland.

Marienmünster abdij is een kloostercomplex in het Westfaals landschap met een kerkengebouw, cloister en woonruimtes gerangschikt rond binnenpleinen. De gebouwen combineren verschillende architectonische lagen uit verschillende perioden en laten zien hoe de plaats zich door de eeuwen heen heeft ontwikkeld.

Widekind I van Schwalenberg en zijn vrouw Lutrud stichtten de benedictijner abdij in 1128 als boeteklooster, op advies van bisschop Bernhard I van Oesede. Twaalf monniken uit Corvey kwamen, met Gerhard als eerste abt. Hessische en Zweedse troepen verwoestten de kerk tussen 1641 en 1646; abt Ambrosius Langen liet haar vanaf 1661 herbouwen. Het klooster werd op 31 maart 1803 opgeheven, en in september 2014 vertrokken de laatste vijf passionistenpaters.

De abdij is nog steeds een erkend bedevaartsoord vanwege het beeld van de Moeder van Smarten. De voormalige abdijkerk, in 1128 gewijd aan de Maagd Maria, de apostel Jakobus de Meerdere en de heilige Christophorus, dient nu als parochiekerk van Sint-Jacobus. Sinds 2007 vinden in de oude schaapskooi en schuren concerten en evenementen plaats.

De voormalige abdijkerk is nu de parochiekerk van Sint-Jacobus en is open voor bezoekers; de aangrenzende kloostergebouwen zijn niet toegankelijk. Sinds 2007 vinden in de verbouwde schuren van het Klosterhof concerten en evenementen plaats, en in 2015 opende een bezoekerscentrum voor de kloostermuur. Er wonen hier geen monniken meer.

De abdijkerk was eerst een na 1150 gebouwde romaanse basiliek; daarvan resteren alleen het schip, één zijbeuk en het onderste deel van de achthoekige vieringtoren. Vanaf 1661 verbouwde bouwmeester Ludwig Baer het schip tot een hallenkerk, en in 1679 werd de viering verhoogd en voorzien van de barokke koepel, de ronde toren die nu te zien is.