Old Bridge, Stenen brug in Heidelberg, Duitsland

De Oude Brug, of Karl-Theodor-Brücke, is een boogbrug van rode zandsteen over de Neckar in Heidelberg, met een vlak dek en een lage stenen borstwering. De ronde bogen rusten op dikke pijlers, en aan het zuidelijke uiteinde flankeren twee witte vierkante torens met donkere koepeldaken een poort. Een vijfde gedeeltelijke boog loopt door aan de rechterrand, en een klein bord is op de borstwering bevestigd.

De negende brug op deze plek werd in 1788 voltooid onder keurvorst Karel Theodoor, uit regionale rode zandsteen, op de fundamenten van acht voorgangers, meest van hout, die sinds de eerste vermelding in 1284 door ijsgang en oorlogen waren verwoest. Op 29 maart 1945 bliezen Duitse troepen drie bogen en twee pijlers op, die na de Tweede Wereldoorlog werden hersteld.

De bijnaam van de brug dateert van 1877, toen westelijker een tweede oversteek, de Friedrichsbrücke, werd gebouwd. Het bronzen aapbeeld van Gernot Rumpf, in 1979 geplaatst, houdt een spiegel vast en maakt het hoorngebaar; eronder staat een gedicht van Martin Zeiler uit 1632. Bezoekers raken de spiegel aan voor geluk en de kleine bronzen muizen ernaast voor vruchtbaarheid.

De brug verbindt de oude binnenstad met het oostelijke uiteinde van Neuenheim. Voetgangers en fietsers kunnen op elk moment oversteken; voertuigen van bewoners zijn alleen op werkdagen vóór 11.00 en na 16.00 toegestaan. Een permanente bouwplaats voor de vernieuwing van de pijlerfunderingen versmalt momenteel de rijbaan.

Het bruggenaapbeeld, in 1979 opnieuw gemaakt door Gernot Rumpf, houdt een spiegel vast en maakt het hoorngebaar; het origineel verdween in de Negenjarige Oorlog. Eromheen vraagt een gedicht van Martin Zeiler uit 1632 waarom voorbijgangers staren. Bezoekers steken hun hoofd in het holle hoofd en wrijven over de spiegel voor geluk of over de bronzen muizen voor vruchtbaarheid.