Alte Bibliothek, Barokke bibliotheek in Berlijn-Mitte, Duitsland.

De Alte Bibliothek is een barok gebouw van lichte steen aan de Bebelplatz, in 1775–1780 gebouwd door Georg Christian Unger naar het ontwerp van Joseph Emanuel Fischer von Erlach voor het Michaelertrakt van de Weense Hofburg. De holle gevel buigt naar binnen, met een uitspringend middendeel van hoge zuilen en boogvensters, beelden en een gevleugelde figuur op de balustrade, en het opschrift HUMBOLDT-UNIVERSITAET in het midden. Voor het gebouw staat een zwarte klok op een stenen sokkel.

Frederik de Grote gaf in 1775 opdracht voor het gebouw als deel van zijn Forum Fridericianum; Georg Christian Unger bouwde het tot 1780 naar het onuitgevoerde Weense Hofburg-ontwerp van Joseph Emanuel Fischer von Erlach, zodat de Berlijnse kopie de Weense uitvoering van 1889–1893 voorafgaat. In 1784 trok de Koninklijke Bibliotheek erin met 150.000 banden. Na haar vertrek in 1910 werd het een universiteitsgebouw; in de oorlog uitgebrand, werd het in 1963–1969 herbouwd.

Berlijners noemden het gebouw "Kommode" (ladekast) vanwege de gebogen gevel. Boven de poort staat het Latijnse motto "nutrimentum spiritus" (voedsel voor de geest), een bekritiseerde vertaling; bewoners grapten: "Spiritus is ooch 'n Nahrungsmittel". In het najaar van 1895 las Lenin in de bibliotheek; de DDR noemde de zaal later Lenin-Lesesaal.

De Alte Bibliothek staat aan de Bebelplatz 2 op het Forum Fridericianum in Berlin-Mitte, op korte loopafstand van Unter den Linden en de Staatsoper. Het gebouw huisvest nu de rechtenfaculteit van de Humboldt-Universität, zodat het interieur voor onderwijs wordt gebruikt; vanaf het plein ziet men de gereconstrueerde barokke gevel en het opschrift boven de ingang. De ovale trap met de smeedijzeren rococo leuning, afkomstig uit het gesloopte pand Brüderstraße 8, bevindt zich binnen.

De Berlijnse kopie van Joseph Emanuel Fischer von Erlachs ontwerp voor het Michaelertrakt van de Weense Hofburg verrees meer dan een eeuw vóór het Weense origineel, dat pas tussen 1889 en 1893 in gewijzigde vorm werd uitgevoerd. Frederik de Grote had Unger opdracht gegeven de gepubliceerde, nooit uitgevoerde kopergravures te gebruiken.