Alte Anatomie, Historisch medisch gebouw in Ingolstadt, Duitsland

De Alte Anatomie is een tweeverdiepingig barokbouw met pilasters, kroonlijsten, mansardedak en een centraal paviljoen met toren-achtige bekroning. Het huisvest nu het Duitse Museum van Medische Geschiedenis, dat tentoonstellingen toont over hoe geneeskunde en wetenschap zich ontwikkelden.

De medische faculteit van de Universiteit van Ingolstadt gaf de hofbouwmeester van Eichstätt, Gabriel de Gabrieli, de opdracht; de bouw duurde van 1723 tot 1736 en werd grotendeels met giften gefinancierd. De amfitheatervormige collegezaal kreeg bij de voltooiing het barokke plafondfresco van Melchior Puchner. In 1745 tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog zwaar beschadigd, diende het gebouw de faculteit tot de universiteit in 1800 naar Landshut verhuisde; daarna verviel het en werd het onder meer als boerderij gebruikt.

Het plafond van de collegezaal draagt een barok fresco dat Melchior Puchner in 1736 voltooide, het jaar waarin het gebouw gereedkwam. De tuin op de as van het gebouw werd in 1777 opnieuw beplant volgens het systeem van Linnaeus, met geneeskrachtige en specerijplanten, een hortus medico botanicus. In 1800 verhuisde de universiteit naar Landshut, waarmee het gebruik door de medische faculteit eindigde.

Het gebouw bevindt zich aan Anatomiestraße 18-20 en kan worden bezocht omdat het nu als museum functioneert. Bezoekers kunnen door de ruimtes lopen en zien hoe medisch onderwijs en leren hier waren georganiseerd.

De botanische tuin werd in 1685 aangelegd, niet in 1722, en in 1777 heringericht volgens het classificatiesysteem van Linnaeus; als hortus medico botanicus bevatte hij geneeskrachtige en specerijplanten. Hij ligt op de as van het gebouw, ten noordoosten van het middenpaviljoen.