Stuttgart Collegiate Church, Gotische kerk in Stuttgart-Mitte, Duitsland

De Stiftskirche Stuttgart is een gotische kerk met twee ongelijke torens: de vierkante westtoren met wijzerplaten en een leien spits, en de lagere zuidtoren, waarvan de onderbouw het enige overgebleven bouwwerk uit de Staufertijd in Stuttgart is. Aan het schip sluit het veelhoekige koor met hoge spitsboogvensters en een rood pannendak aan; daarachter rijst een achthoekig torentje met kruis op.

Een kleine romaanse kerk uit de 10e of 11e eeuw stond op deze plek; rond 1240 volgde een drieschepige kerk met zuidtoren. In 1320 verplaatsten de graven van Württemberg hun kapittel en grafkelder van Beutelsbach naar hier, en tussen 1321 en 1347 verrees een nieuw vroeggotisch koor. Ulrich V liet van 1436 tot het einde van de 15e eeuw het laatgotische schip bouwen, begonnen door Hänslin Jörg en voltooid door zijn zoon Aberlin Jörg.

De kerk is de hoofdkerk van de Evangelisch-Lutherse Kerk in Württemberg. Sinds de Reformatie van 1534 werden beelden en altaren verwijderd en kwamen er banken en een galerij; de grafstenen werden naar binnen verplaatst. Vanaf 1574 staan kleine beelden van alle graven van Württemberg sinds Ulrich I langs de noordmuur van het koor.

De kerk staat in Stuttgart-Mitte, op korte loopafstand van de Schlossplatz en het Oude Slot. De hoofd-as loopt van noordoost naar zuidwest, waardoor de zogenoemde westtoren op de zuidwesthoek staat en de zuidtoren noordelijker ligt dan die. Schip en koor werden na 1944 in moderne stijl herbouwd, terwijl de noordmuur en de westtoren hun laatgotische vorm behielden.

De oudste klok, gegoten in 1285, hangt in de zuidtoren en heet de poortklok: zij luidde 's avonds om burgers buiten de muren eraan te herinneren vóór sluiting terug te keren. Nog steeds wordt zij met een touw geluid, alleen bij bijzondere gelegenheden, en zij hoort niet bij het gewone klokgelui.