Stolpe Abbey, Ruïnes van een klooster in Stolpe an der Peene, Duitsland

Stolpe Abbey zijn de ruïnes van een middeleeuwse benedictijnse abdij aan de zuidoever van de rivier Peene tussen Gützkow en Anklam. De plaats toont romaanse architectuurelementen en de indeling van een religieuze gemeenschap die ooit als regionaal centrum diende.

Hertog Ratibor I van Pommeren stichtte de abdij op 3 mei 1153 ter nagedachtenis van zijn broer Wartislaw I, die bij de plek werd gedood. Benedictijner monniken uit de abdij van Berge bij Maagdenburg vormden de eerste gemeenschap. In 1304 nam de abdij de cisterciënzer regel aan en werd een dochter van de abdij van Pforta; in 1534 werd ze tijdens de Reformatie opgeheven, en de Dertigjarige Oorlog liet de gebouwen in puin achter.

De abdij is genoemd naar het dorp Stolpe an der Peene, waar zij werd gesticht; het terrein ligt op de zuidoever van de rivier tussen Gützkow en Anklam. De kloosterkerk bezat het patronaat over parochies als Liepen, Neuenkirchen, Rathebur, Wusseken en Ziethen, met de dochterkerken Rubkow en Bünzow. Bezoekers zien vandaag de resten van de westelijke benedenverdieping van de kloosterkerk.

De ruïnes zijn vrij toegankelijk buitenshuis en kunnen op elk moment worden bezocht, met informatieve panelen ter plaatse die de structuren uitleggen. Bezoekers moeten rekenen met oneffen terrein en geschikt schoeisel dragen, vooral bij nat weer.

In 1305 werd Stolpe moederabdij van Kärkna (Falkenau) in Lijfland, dat nog datzelfde jaar aan de Duitse Orde werd verkocht; de monniken verhuisden naar Padise in Estland, gesticht in 1310 en in 1319 onder Stolpe geplaatst. De abdij bezat ook het patronaatsrecht over parochiekerken als Ziethen (1237), Liepen en Wusseken (1296).