Brennender Berg, Natuurmonument in Saarbrücken, Duitsland

De Brennender Berg is een natuurmonument in de buurt van Saarbrücken gekenmerkt door een ondergronds steenkoolvuur dat sinds eeuwen actief is. Het landschap vertoont scheuren en warme plekken waar het verborgen vuur naar het oppervlak reikt.

De steenkoollaag vatte in de jaren 1660 vlam, waarschijnlijk door zelfontbranding als gevolg van druk en ontbinding door ongeplande mijnbouw; volgens de legende stak een herder een vuur aan bij een boomstronk. Pogingen om het met water te blussen mislukten. Tegen het einde van de 18e eeuw zwakte het vuur af, en de Duhamel-atlas van 1810 vermeldde twee plaatsen, waarvan één bijna gedoofd. Goethe bezocht de berg in juli 1770.

De naam betekent "brandende berg"; het vuur brandt niet met open vlam maar gloeit in de rots. Goethe bezocht de plek in juli 1770 en beschreef later roodachtige, witgebakken rots, dichte damp uit de spleten en hete grond die door dikke zolen te voelen was; een gedenkplaat herinnert aan het bezoek.

Het natuurmonument ligt in een nauwe kloof, ongeveer 500 m noordnoordwest van de naamloze top, tussen Dudweiler en Neuweiler. Vanaf het einde van de Brennender-Berg-Straße in Neuweiler leidt een licht dalend bospad, gemarkeerd met een rechtopstaande groene ruit, in ongeveer 800 m naar de plek. Een ander startpunt is de parkeerplaats van ASC Dudweiler aan de straat Am Gegenortschacht. De grond is oneffen en het pad smal.

Het vuur brandt niet met open vlam maar gloeit; in de 18e eeuw was die gloed door rotspleten te zien. Vandaag stijgt afhankelijk van het weer damp op en geeft minstens één rotspleet warme lucht af. Goethe bezocht de plek in juli 1770 en voelde de hete grond door dikke schoenzolen.