Museum Wiesbaden, Kunst- en natuurhistorisch museum in Wiesbaden, Duitsland

Museum Wiesbaden huisvest kunst- en natuurhistorische collecties onder één dak, met tentoonstellingsruimtes verdeeld over meerdere niveaus. De tentoonstellingen tonen zowel regionale als bredere collecties van schilderijen, beeldhouwwerken en natuurlijke voorwerpen.

De drie musea ontstonden in 1825, toen Goethe de Frankfurter verzamelaar Johann Isaac von Gerning overtuigde zijn kunst- en natuurhistorische collecties tegen een lijfrente aan het hertogdom Nassau af te staan. Vanaf 1821 betrokken zij het Erbprinzenpalais aan de Wilhelmstraße. Na de overname door de stad in 1899 ontwierp architect Theodor Fischer een nieuw gebouw met drie vleugels op de hoek Wilhelmstraße/Rheinstraße, waarvan de eerste steen in 1913 werd gelegd. De schilderijengalerij opende op 1 oktober 1915; de natuurhistorische en Nassause oudhedenmusea volgden op 15 juli 1920.

De belangrijkste collectie van het museum is de Alexej von Jawlensky-collectie, opgebouwd door directeur Clemens Weiler vanaf de jaren 1950; Jawlensky's late werk is een lokaal ijkpunt. De in 1812 opgerichte Nassauischer Kunstverein organiseerde in de jaren 1920 en begin jaren 1930 wisseltentoonstellingen in de helft van de schilderijengalerij.

Het museum staat op de hoek van de Wilhelmstraße en de Rheinstraße in de wijk Südost, op enkele minuten lopen van het centrum. De ingang ligt onder het portiek met vier zuilen en het fronton van het middendeel, bereikbaar via treden. De noordvleugel toont de natuurhistorische collectie, de zuidvleugel de kunstcollectie.

De natuurhistorische afdeling combineert regionale rotsformaties en fossielen met internationale exemplaren en toont hoe de lokale geologie met de bredere wereld verbonden is. Veel bezoekers negeren dit deel volledig en concentreren zich alleen op de kunstgalerijen.