Rathaus Charlottenburg, Stadhuis in het district Charlottenburg, Berlijn, Duitsland

Het Charlottenburg stadhuis is een monumentaal burgerlijk gebouw aan de Otto-Suhr-Allee, opgetrokken tussen 1899 en 1905 naar ontwerpen van Heinrich Reinhardt en Georg Süßenguth. De 70 meter lange zandsteengevel ligt aan de straat, en het hek van het hoofdportaal vertoont jugendstilvormen. De 88 meter hoge toren rijst boven het complex uit, dat tussen 1911 en 1916 door Heinrich Seeling oostwaarts werd uitgebreid.

Charlottenburg kreeg op 5 april 1705 stadsrechten en nog dat jaar werd het eerste stadhuis geopend in een paleis aan de Schloßstraße, waarbij de koning zelf burgemeester was. Een tweede stadhuis werd op 5 december 1860 ingewijd aan de weg naar Berlijn. Het huidige gebouw naar ontwerp van Heinrich Reinhardt en Georg Süßenguth werd op 20 mei 1905 ingewijd ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van de stad; tussen 1910 en 1916 volgde een oostelijke aanbouw van Heinrich Seeling. Een RAF-luchtaanval in de nacht van 22 november 1943 beschadigde het zwaar; tot in de jaren zestig werd het door West-Berlijnse instanties geleidelijk herbouwd.

Het hek van het hoofdportaal vertoont jugendstilvormen, en in het hele gebouw waren spreuken voor een geslaagd leven aangebracht. De 88 meter hoge toren stak opzettelijk boven de koepel van Slot Charlottenburg uit, wat naar verluidt problemen veroorzaakte met keizer Wilhelm II. De zandstenen gevel is 70 meter lang.

De hoofdingang aan Otto-Suhr-Allee 100 ligt in een boog van lichte steen, met een donker metalen traliewerk en een bovenlicht met het nummer 100. Het gebouw staat naast de Richard-Wagner-Platz; de ingang van de openbare bibliotheek bevindt zich in het oostelijke deel van de gevel.

De toren van 88 meter werd hoger gebouwd dan de koepel van het nabijgelegen Charlottenburg Paleis, wat naar verluidt problemen gaf met keizer Wilhelm II. Het hek van het hoofdportaal vertoont jugendstilvormen, en de 70 meter lange zandsteengevel is van Heinrich Reinhardt en Georg Süßenguth.