Eichstätt Cathedral, Gotische kathedraal in Eichstätt, Duitsland.

De kathedraal van Eichstätt is een driebeukige hallenkerk met een witgepleisterde westtoren, bekroond door twee donkere spitsen met gouden punten en een ronde wijzerplaat met zwarte cijfers. Het lange schip heeft een steil bruin pannendak, een topgevel met een groot spitsboogvenster en een klein achthoekig torentje. Het gebouw is 98 meter lang.

De heilige Willibald bouwde hier in de 8e eeuw een eerste stenen kerk; delen van het metselwerk ervan zijn bewaard in het oostkoor. Bisschop Heribert verving vanaf 1022 het Karolingisch-Ottonische complex, en bisschop Gundekar II wijdde in 1060 een nieuw schip en koor in. De huidige hallenkerk verrees vanaf 1256, het noordelijke hoofdportaal draagt het jaartal 1396, en de barokke westgevel van Gabriel de Gabrieli werd in 1716-1718 toegevoegd.

De volledige wijding vermeldt Maria, de heilige Willibald en de heilige Salvator; Willibald stichtte het bisdom en zijn relieken werden vanaf 1256 naar het vroeggotische westkoor overgebracht. In 1745 vierde het bisdom zijn duizendjarig bestaan en schonk bisschop Johann Anton II het rococo-altaar aan het begin van het Willibaldschor. Aan de dom is het kathedraalschat- en diocesaanmuseum verbonden.

De kathedraal ligt in het stadscentrum en fungeert als herkenningspunt. Bezoekers moeten zich tijd geven om architectonische details nauwkeurig te bekijken en zich voorbereiden op ongelijke vloeren binnenin.

De kathedraal bezit 18 klokken, verdeeld over de twee torens, een van de grootste kerkklokkenverzamelingen van Duitsland. De oudste, de Frauenglocke, dateert van het begin van de 14e eeuw; de Sterbeglocke, Klag genoemd, weegt ongeveer 120 kilogram en luidt alleen bij het overlijden van een lid van de domgemeenschap.