Zu den heiligen zwölf Aposteln, Moderne parochiekerk in Laim, Duitsland.

Zu den heiligen zwölf Aposteln is een parochiekerk in de wijk Laim in München met wit gepleisterde bakstenen muren, een halfronde apsis en een toren met drie klokken. Het gebouw beschikt over een 38-registerorgel gebouwd door Karl Schuke Berlin en dient als religieus centrum voor de lokale gemeenschap.

Vanaf 1928 diende een houten noodkerk de parochie, ten oosten van de huidige Siglstraße. Een prijsvraag uit 1936 voor een blijvend gebouw werd door de bouwautoriteit in de nazitijd tegengehouden. Na een tweede prijsvraag in 1951 kreeg de Münchener architect Sep Ruf de opdracht; op 9 november 1953 wijdde kardinaal Joseph Wendel de kerk in. In 1945 was zij tot stadsparochie verheven.

In de apsis bevinden zich een grootformaat reliëf van Karl Knappe en twee monumentale schilderijen van Jakob Kuffner in graffito-frescotechniek. Deze werken vormen het belangrijkste visuele middelpunt van de kerk. De drie door Rudolf Perner gegoten klokken heten Apostel (g1), Patrona Bavariæ (b1) en Armeseelen (c2); op zaterdag om 15 uur luiden alle drie om de zondag aan te kondigen.

De kerk ligt tussen de Schrobenhausener Straße en de Siglstraße, met de Pfarrer-Endres-Weg als zuidelijke grens van het terrein; de klokkentoren staat noordelijk van de zaalkerk en het pastoriegebouw met kleuterschool zuidelijk rond een rechthoekige binnenplaats. Op zaterdag om 15 uur worden alle drie de klokken van Rudolf Perner geluid om de zondag in te luiden; klok 2 luidt voor het Angelus en bij het slot van de avondrozentkrans, daarna klok 3 ter nagedachtenis van de overledenen.

De kerk is het eerste kerkgebouw dat Sep Ruf ontwierp; de volksschool aan de Schrobenhausener Straße, direct ten zuiden, is ook van hem. De stalen klokkenstoel in de toren is gebouwd voor meer klokken dan de drie die Rudolf Perner goot en die er nu hangen.