Alte Mainbrücke, Stenen boogbrug in Würzburg, Duitsland

De Alte Mainbrücke is een stenen boogbrug in Würzburg met acht halfronde bogen en puntige stroombrekers, gebouwd van licht roodbruine Muschelkalk uit een groeve bij Eibelstadt. De brug is 185 meter lang en 7,45 meter breed, met een vlakke wandelweg en een lage borstwering waarlangs twaalf zandstenen heiligenbeelden naar de rijbaan zijn gericht.

Rond 1120 werd hier onder dom- en stadsbouwmeester Enzelin een eerste romaanse stenen brug gebouwd, die een veer verving. Na hoogwaterschade in 1342 en 1442 begon in 1476 de bouw van de huidige brug; in 1488 waren de kalkstenen pijlers gereed. Vanaf 1512 vervingen stenen gewelven de houten overspanningen, die wegens geldgebrek pas in 1703 werden voltooid.

De twaalf zandstenen heiligenbeelden op de borstwering werden vanaf 1728/29 geplaatst, zes aan de zuidzijde naar ontwerpen van prins-bisschop Christoph Franz von Hutten, zes andere rond 1730 aan de noordzijde onder Friedrich Carl von Schönborn. Ze zijn gebeeldhouwd door Johann Sebastian en Volkmar Becker en de uit Parijs afkomstige hofbeeldhouwer Claude Curé, zijn ongeveer 4,5 meter hoog en staan in pijlernissen met het gezicht naar de rijweg. Verwering verwoestte de originelen; ze zijn door kopieën vervangen.

De brug is gemakkelijk te voet of per fiets over te steken zonder steile hellingen of grote obstakels. Cafés en rustplekken aan beide uiteinden bieden uitzicht op de oude stad en de vesting.

De brug heeft acht openingen met overspanningen van 17,53 m aan de rechteroever tot 12,2 m aan de overkant; de boog boven de sluiskolk is 16,56 m breed en laat bij de hoogste bevaarbare waterstand 5,3 m doorvaarthoogte. De kalksteen komt uit een groeve op de Bromberg bij Eibelstadt, ongeveer 8,5 km stroomopwaarts.