Schirn Kunsthalle Frankfurt, Kunsthal in Frankfurt-Innenstadt I, Duitsland

De Schirn Kunsthalle Frankfurt is een hal voor tijdelijke tentoonstellingen in de oude binnenstad van Frankfurt, tussen het Römer en de dom. Het Berlijnse bureau BJSS ontwierp haar; de opening was op 28 februari 1986. De lichte zandstenen volumes grijpen in elkaar: een vijf verdiepingen hoge, 140 meter lange hal met een open zuilengang van vierkante pijlers langs de Bendergasse, een rotonde van circa 20 meter doorsnee met glazen koepel als hoofdingang en een kubus aan de Saalgasse. De tentoonstellingsoppervlakte bedraagt ongeveer 2.000 vierkante meter.

De plek was tot de verwoesting op 22 maart 1944 het dichtbebouwde centrum van de oude binnenstad. Een in 1979 uitgeschreven nationale prijsvraag onder voorzitterschap van Max Bächer kende de eerste prijs toe aan het Berlijnse bureau BJSS, in 1983 begon de bouw. De Schirn opende op 28 februari 1986; later stelde Christoph Mäckler sloop van delen voor, en Bangert stemde in 2012 in met de afbraak van de vrijstaande ‘Grote Tafel’.

De naam gaat terug op het Oudhoogduitse „scranna“, via het Middelhoogduitse „Schranne“ en later „Scherne“ of „Schirn“, en betekende een open verkoopkraam. Zulke kramen stonden hier tot in de 19e eeuw, en tot het midden van die eeuw had het slagersgilde van Frankfurt zijn kramen in de steegjes tussen de huidige Schirn en de Main. Het gebouw heeft geen eigen collectie maar toont tijdelijke tentoonstellingen, waaronder overzichtstentoonstellingen van Kandinsky, Chagall, Giacometti, Bill Viola en Yves Klein.

Het gebouw loopt van oost naar west tussen de Bendergasse en de Saalgasse; de hoofdingang voert door de met een glazen koepel overdekte rotonde, en het oostelijke uiteinde grenst aan het voorplein voor het zuidportaal van de domtoren. Een in het gebouw uitgesneden doorgang volgt het tracé van de oude Bendergasse door de rotonde, en het Schirn-Café bevindt zich in het halfronde deel ten noorden van de steeg. De begane grond van het langhuis aan de Bendergasse vormt een open zuilengang van vierkante pijlers, één verdieping hoog bij de rotonde en twee bij de dom, omdat de steeg naar het oosten daalt.

De begane gronden van het langgerekte gebouw langs de Bendergasse vormen een open zuilengang van eenvoudige vierkante pijlers, een bewuste verwijzing naar de 150 meter lange buitenruimte van de Uffizi in Florence. Omdat de steeg via treden naar het oosten daalt, is de arcade bij de rotonde één verdieping hoog en bij de dom twee verdiepingen.