Helgoland vuurtoren, Vuurtoren in Helgoland, Duitsland.

De Helgoland-vuurtoren staat op het Oberland, het hoge plateau van het eiland, naast een straalverbindingstoren. De vierkante schacht van rode baksteen, met rijen kleine rechthoekige vensters en metalen beslag, rijst op uit een groene helling naar een wit galerieniveau met donkere openingen, bekroond door een mast met een ring rode punten, een witte stang en schotelantennes. De bakstenen bekleding komt uit de verbouwing van 1965 van de betonnen luchtafweertoren uit 1941.

De eerste vuurtoren van Helgoland werd in 1630 opgericht door de hertog van Sleeswijk, die van reders 'vuurgeld' hief; in 1637 werd het licht gedoofd. Vanaf 1676 onderhield Hamburg een kolengestookt licht, en in 1810-1811 bouwden de Britten de 67 meter hoge 'Engelse vuurtoren', waarvan de lantaarn later naar Staberhuk op Fehmarn ging. Een ronde bakstenen toren uit 1902, naar het ontwerp van Kaap Arkona, werd op 18 april 1945 bij een RAF-bombardement verwoest, waarbij de vuurtorenwachter omkwam. De huidige toren, in 1941 als betonnen luchtafweer- en vuurleidingspost gebouwd, doet sinds 1952 dienst als vuurtoren en kreeg in 1965 zijn bakstenen bekleding.

De naam van de vuurtoren staat op twee Duitse postzegels: een van 30 pfennig van 20 oktober 1972 uit de serie Fremdenverkehr, ontworpen door Heinz Schillinger, en een van 70 cent van 6 juli 2023 uit de serie Leuchttürme, ontworpen door Carsten Wolff. Het kleinere licht van Helgoland Düne wordt sinds 1982 van hieruit op afstand bediend.

De vuurtoren is het best te zien en fotograferen vanaf de havensector of hoger gelegen terreinen op het eiland. Bezoekers moeten voorzichtig zijn bij windig weer, want de blootgestelde locatie betekent dat de omstandigheden snel ruw kunnen worden.

De vuurtoren zendt een van de sterkste lichtstralen op de Duitse Noordzeekust uit, zichtbaar voor schepen tot 28 zeemijlen afstand. Dit bereik stelt het baken in staat om watergangen naar meerdere eilandketens in de regio te verlichten.