Dorpskerk van Hohenkirchen, Gotische bakstenen dorpskerk in Hohenkirchen, Mecklenburg-Voor-Pommeren, Duitsland

De Dorfkirche Hohenkirchen is een gotische bakstenen kerk met een vierkante westtoren waarvan het metselwerk nooit werd voltooid, zodat het schilddak van dakpannen op de onafgemaakte stomp rust. Het schip heeft drie paar zijkapellen gescheiden door muren die als steunberen dienen, een iets ingetrokken veelhoekig koor en een zuidelijk ingangsportaal met een bakstenen sokkel en een vakwerkverdieping uit de 17e of 18e eeuw. Binnen overspannen kruisribgewelven één travee in de toren en vier in het schip.

De huidige kerk is het tweede gebouw op deze plek, opgetrokken in de 15e eeuw en volgens recent dendrochronologisch onderzoek waarschijnlijk al eind 14e eeuw. Een kerk wordt hier rond 1230 voor het eerst vermeld in het tiendregister van Ratzeburg en behoorde in de middeleeuwen tot het bisdom Ratzeburg. De naam Honkerken ontstond toen de kerk op bevel van de bisschop werd gebouwd en werd in 1260 in een oorkonde vermeld. Het schip werd in 1988-1989 en de voorhal in 2003 gerestaureerd.

De kerk is lange tijd het sociale centrum van het dorpsleven geweest en bepaalt tot vandaag het karakter van Hohenkirchen. Het blijft een plek waar de gemeenschap samenkomt en lokale tradities worden onderhouden.

De kerk staat op de hoogte van een morenerug boven het dorp; de westtoren en het pannendak zijn van verre te zien. Het zuidelijke entreegebouw heeft een bakstenen sokkel en een vakwerkverdieping uit de 17e of 18e eeuw, bereikbaar via een getrapt portaal. Het schip werd in 1988/89 gerestaureerd en de voorhal in 2003, toen vloerverwarming op aardwarmte werd aangelegd.

De westtoren is nooit voltooid: het baksteenmetselwerk eindigt abrupt onder de dakrand en het schilddak werd al tijdens de bouw geplaatst. Onder de dakrand afgebroken blindnissen tonen aan dat een veel hogere toren was gepland. Binnen zijn negen van de twaalf glasramen hersteld door leerlingen van de Lübecker glasschool.