定慧寺, Boeddhistische tempel in Zhenjiang, China

De Dinghui-tempel neemt een grote landelijke setting in met meerdere gebouwen en binnenplaatsen verspreid over het terrein, met in de belangrijkste zalen Boeddhististische beelden. Het complex omvat ook een hoge toren waarmee bezoekers uitzichten naar nabijgelegen bergen en de omringende regio kunnen zien.

Gesticht in 194 n.Chr. tijdens de Oostelijke Han-dynastie als Puji-tempel, werd het in de Yuanyou-periode van de Noordelijke Song het Puji Chan-klooster, toen Foyin, een vriend van Su Shi, tot abt werd benoemd. In de Yuan-dynastie omgedoopt tot Jiaoshan-tempel, kreeg het in 1703 zijn huidige naam van keizer Kangxi. Het hoogtepunt lag in de Ming-dynastie, met 98 hallen en 3000 monniken.

De naam Dinghui werd in 1703 door keizer Kangxi geschonken tijdens zijn zuidelijke reis, toen de tempel nog de Jiaoshan-tempel heette. De hallen volgen elkaar op: Bergpoort, Hal van de Hemelse Koningen, Mahavira-hal, Haiyun-hal en Huayan-paviljoen. Meester Mingshan verbleef hier in de jaren 1980 en 1990.

Het terrein is doorlopend begaanbaar, met paden en trappen die de verschillende gebouwen met elkaar verbinden en bezoekers in staat stellen tussen niveaus te bewegen. De beste tijden om te verkennen zijn vroeg in de ochtend of laat in de middag wanneer er minder drukte is en de verlichting gunstiger is voor het bekijken van de structuren.

De tempel staat op Jiaoshan, een eiland in de Yangtze ten noordoosten van Zhenjiang. In 1983 verklaarde de Staatsraad hem tot nationaal boeddhistisch sleutelheiligdom van het Han-gebied, en in december 2011 nam de provincie Jiangsu hem op in de lijst van beschermde cultuurgoederen. De hallen rijgen zich van de shanmen via de Tianwang-hal, de Mahavira-hal en de Haiyun-hal tot de Huayan-paviljoen.